NOS-radiocorrespondent
Tim Overdiek woont sinds 1994 in de VS. Hij zag een stoet aan politiek
spektakel aan zijn microfoon voorbij trekken. De herverkiezing van
Bill Clinton, de verbijsterende toestanden in Florida, de aanslagen
van 11 september. Dit jaar 'doet' hij zijn derde Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Voor deze site levert hij regelmatig bijdragen.
Voor de vaste luisteraars van het Radio 1 Journaal is de stem van
Tim Overdiek inmiddels een vertrouwd geluid. Bijna dagelijks brengt
hij reportages vanuit de VS en uit hij zijn visie op de Amerikaanse
gebeurtenissen in zijn radiocolumns. "Het zijn een paar interessante
tropenjaren geweest. De Amerikaanse verkiezingen, 11 september en
de naweeën daarvan, nieuwe tussentijdse verkiezingen en dan de oorlog
in Irak. Vervelen doe je je hier nooit."
"Het meest geniet ik van reizen door het land, reportages in Kansas
bijvoorbeeld, waarbij je echt het land kunt laten horen. Dat is velen
malen bevredigender dan het zoveelste kruisgesprek over president
Bush." Voor zijn reportages rondom de Amerikaanse presidentsverkiezingen
in 2000 ontving hij eervolle vermelding voor de Zilveren Reiss-microfoon.
De jury roemde het hoorbare plezier waarmee Tim zijn reportages maakte.
Tims journalistieke loopbaan begon in 1985 bij Het Kerkklokje, het
huis-aan-huis-blad in het Brabantse Oisterwijk waar hij opgroeide.
Hij schreef er over bruiloften, openingen van winkels en over plaatsgenoten
die de regionale bekendheid ontstegen. In hetzelfde jaar begon hij
zijn opleiding aan de Academie voor de Journalistiek in Tilburg. Hij
liep stage bij de sportredactie van NRC en bleef er daarna hangen
als freelance medewerker. Bijna acht jaar werkte hij als sportjournalist
voor achtereenvolgens NRC, Het Parool en de Volkskrant.
Volgens Tim is de sportjournalistiek de beste opleiding tot een veelzijdig
journalist. "Je werkt onder tijdsdruk, maakt nieuws, verslagen, analyses,
en interviews over de meest uiteenlopende onderwerpen. Je leert in
het buitenland improviseren. De manier waarop ik mijn werk doe, dank
ik aan al die jaren sportjournalistiek."
Eind 1994 nam hij ontslag bij de Volkskrant en ging met zijn Amerikaanse
vriendin, met wie hij enkele jaren samenwoonde in Amsterdam, naar
New York. Als schrijvend freelancer bediende hij onder meer de Volkskrant,
Elsevier en Sport International. Hij werd tevens correspondent voor
Radio 2, Langs de Lijn en de Wereldomroep en verzorgde kruisgesprekken
voor 2 Vandaag. In 1999 werd hij correspondent voor het Radio 1 Journaal
bij Bureau Washington.
"In de jaren dat ik nu in de VS woon, ben in onvermijdelijk veramerikaniseerd.
Met een Amerikaanse echtgenote en twee jonge kinderen sta je midden
in de Amerikaanse maatschappij, waardoor je ook met een Amerikaanse
bril leert kijken. Toch blijf ik in mijn werk met een Nederlandse
bril de Amerikaanse ontwikkelingen bekijken, denk ik, dankzij veelvuldig
contact met Nederland en de journalistieke afstandelijkheid. Ik geloof
dat ik redelijk in staat ben het land als insider aan te bieden aan
de luisteraar."
Naast zijn radiowerk schrijft hij sinds 2001 als NOS-correspondent
met grote regelmaat columns voor de website van de NOS. "Boven alles
voel ik me een schrijver. Zeker na 11 september heb ik de ellende,
waar je als journalist afstandelijk en zakelijk over moest praten,
via de columns van me af kunnen schrijven. Internet is, opnieuw, een
frisse uitdaging. Ik heb bijvoorbeeld voor het Radio 1 Journaal een
serie reportages in Kansas gemaakt en daarbij digitale foto's met
het bijbehorende verhaal geleverd. Dat is nog maar het begin, ik zie
zoveel mogelijkheden. Ik volg ze niet alleen graag op de voet, maar
wil er ook in participeren."
|
|
|