|
 Bij
de 'caucus' in Iowa komt John Edwards verrassend als tweede uit
de bus. New Hampshire valt tegen: hij wordt vierde. Edwards' campagne
krijgt weer vaart met de winst in South Carolina. Tot de voorverkiezingen
in de zuidelijke 'thuisstaten' Virginia en Tennessee. Hij moet er
zijn betere erkennen in de Noorderling John Kerry. Edwards heeft
ontegenzeglijk de good looks van de presidenten Kennedy en
Clinton. Maar alleen een leuk koppie brengt iemand niet in het Witte
Huis.
Edwards afficheert zich als de verpersoonlijking van de verloren
gewaande Amerikaanse droom. Aan iedereen die het weten wil (en ook
aan degenen die het niets kan schelen) orakelt hij over een moeilijke
en armzalige jeugd, die hij grotendeels doorbracht in de molen van
zijn vader om zijn latere studie te bekostigen.
Toen Edwards die voltooid had, en hij zich had opgewerkt tot succesvol
advocaat en talloze rechtszaken had gewonnen tegen grote bedrijven,
sloeg het noodlot toe: het verlies van zijn zoon.
Maar in plaats van bij de pakken neer gaan zitten, sterkte dat drama
Edwards juist in zijn overtuiging dat hij de publieke zaak moest
gaan dienen. Hij werd gekozen in de Senaat en ontwikkelde presidentiële
ambities.
Southern man
Edwards gelooft namelijk "nog steeds in het Amerika waarin de zoon
van een molenaar de zoon van een president kan verslaan". Of het
zo ver komt, moet worden afgewacht. Edwards put hoop uit het feit
dat de laatste twee Democratische presidenten (Clinton en Carter)
net als hij afkomstig waren uit het zuiden.
Hij werd geboren in South Carolina en is senator voor North Carolina.
In de nominatierace zal hij met name goed uit de bus moeten komen
in South Carolina. Die staat houdt al vroeg, op 3 februari, voorverkiezingen.
Maar ondanks de good looks en zijn zuidelijke afkomst, achten
waarnemers Edwards te licht voor het presidentschap. Hij zit pas
één termijn in de senaat en heeft geen enkele ervaring op het gebied
van nationale veiligheid en buitenlands beleid, juist de thema's
waarmee president Bush keihard campagne zal gaan voeren.
Site tip:
John
Edwards 2004
|
Hoofdpunten
pagina
