Sport radiocolumns

De column in audio

Mijmeren over mirakels

07 februari 2004

Mijmeren over Lake Placid, 1980. Wat denken wij dan? Wij, Nederlanders, die vandaag en morgen ook de Zamboni's in Hamar weer hartstochtelijk toejuichen. Lake Placid? Eric Heiden natuurlijk, vijf keer goud.

Annie Borckink, goud. Ria Visser, zilver. Piet Kleine, zilver. Lieuwe de Boer, brons. Maar d'r gebeurde meer in Lake Placid. Dat kleine dorpje, 24 jaar geleden het middelpunt van de Olympische wereld, is voor Amerika wat München was voor Nederland.

München, in 1988, het EK voetbal. Voor wie 1974 nog helder in het geheugen staat, verlies van Duitsland in de WK-finale, die wordt weer helemaal warm bij de gedachte aan wat er in de halve eindstrijd op dat Europees kampioenschap gebeurde.

Toch? De penalty van Koeman, de diepte-pass van Wouters, gevolgd door het felle schuivertje van Van Basten: 2-1. De afrekening van een generatie. En ook zo prachtig gedicht door Jules Deelder:

'Hoe vergeefs des doelmans hand
Zich strekte naar de bal
Die één minuut voor tijd
de Duitse doellijn kruiste
Zij die vielen, rezen juichend uit hun graf'

Duitsland verslagen, en daarna de gewonnen finale tegen Rusland, in München. Een mirakel op hard gras, zou je kunnen zeggen. The Miracle on Ice is de Amerikaanse versie. Het Amerikaans ijshockey team op de Olympische Spelen van Lake Placid, gecoached door de Amerikaanse Rinus Michels- Herb Brooks.

Gisteravond ging hier de bioscoopfilm Miracle in première. Een miraculeus staaltje sporthistorie. 1980 was nog niet de tijd van de Dream Teams, de professionals die even hun duurbetaalde werk onderbreken om fluitend en half gemotiveerd een gouden medaille op te pikken.

Nee, in die tijd waren het echte amateurs, talentrijke college-spelers die om de hoogste eer mochten strijden. Het waren misschien niet de beste spelers, maar wel de juiste spelers die coach Brooks in zeven maanden tijd tot 'e'en hechte eenheid wist te kneden. Een groepje goedwillende ijshockeyers, die het hele land op sleeptouw namen.

Want 1980 was een politiek rumoerig jaar. De Sovjet-Unie was Afghanistan binnengevallen. In Teheran was Amerikaans ambassade-personeel gegijzeld. En president Carter sprak toen al openlijk over een boycot van de Zomerspelen, die later dat jaar in Moskou zouden worden gehouden.

Lake Placid was de afleiding die het land nodig had. Maar daarvoor moest wel het onmogelijke mogelijk worden gemaakt. Hoe versla je de Sovjet-Unie, was een vraag die eigenlijk niemand durfde te stellen.

Olympisch kampioen in 1964, 1968, 1972 en 1976. Robotten uit het Rode Leger. Onaantastbaar, en toch gingen ze onderuit. In de herinnering van vele Amerikanen de beste, meest indrukwekkende wedstrijd van de twintigste eeuw.

Do you believe in miracles? Geloof je in mirakels, schreeuwde de tv-commentator toen Amerika vlak voor tijd 4-3 scoorde. Dus als je wat van sport wilt begrijpen, dan moet je wat mij betreft twee data onthouden. 21 juni 1988 en acht jaar eerder, in 1980: 22 februari. Want mirakels gebeuren.

Tim Overdiek

Sitetips:
Preview van de speelfilm Miracle
Terugblik op het sportieve mirakel op ESPN
Alles over Olympisch ijshockey

Reageer: Standplaatswash@aol.com

Hoofdpunten pagina
Overzicht buitenlands nieuws