Sport radiocolumns

de column in audio

Sidd: Wonderwerper van Mount Everest

27 september 2003

Hij kwam uit het niets. Een totale verrassing. En wat voor een. Om te beginnen, hij kwam van ver, heel ver: Tibet, dus hartstikke exotisch. Maar waar het om draaide, was zijn arm, zo sterk, zo ongelofelijk, zo, nou ja...

Volgens mensen die hem hadden zien werpen, gooide hij de honkbal met een snelheid van 168 mijl per uur, een kleine 270 kilometer per uur, wat toen - we spreken over het voorjaar van 1985, honderd kilometer per uur sneller was dan de hardst werpende pitcher in de Major Leagues.

Zijn naam: Sidd Finch. Opgegroeid in een weeshuis in het Engelse Leicester werd-ie geadopteerd door een alleenstaande vrouw, Francis Whyte-Finch. Zij werkte in de bergen van Nepal als archeologe en kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk toen Sidd nog een tiener was.

Hij onderbrak zijn studie aan Harvard University, en vertrok naar Tibet. Daar onderging hij een spirituele wedergeboorte. Het Boeddisme leerde hem de lasten en de lusten van het leven te bedwingen, en in de bergen nabij Mount Everest leerde Sidd Finch ook iets anders: Pitchen.

Het werpen van de honkbal, dank zij een ultieme balans van lichaam en geest. Dat was ook de betekenis van zijn naam, Sidd, met dubbel 'd', oftewel Siddharta - Vastgeklonken aan het Doel' - the Perfect Pitch.

Finch meldde zich in het voorjaar van 1985 bij de New York Mets, dat zich in Florida aan het voorbereiden was op het nieuwe seizoen. De coaches konden hun ogen niet geloven. Zijn fastball was sneller dan het oog kon registreren, keer op keer, en telkens inderdaad een perfecte pitch.

Maar Finch wist niet zeker of hij wel een profhonkballer wilde worden, zo schreef het gezaghebbende weekblad Sports Illustrated, dat op het spoor was gekomen van deze bijzondere honkballer. Finch was als Boeddhist immers allesbehalve gehecht aan de materiele uitspattingen van het profhonkbal, een combinatie van hebzucht, commercie en egoisme.

En inderdaad, een week nadat Sports Illustrated over hem had bericht, belegden de Mets een persconferentie. Dat gebeurde nadat duizenden mensen hadden gereageerd en nadat in New York een heuse hype was ontstaan over dat geheimzinnige werp-wonder.

Sidd Finch, totdantoe angstvallig van de media weggehouden, las een korte verklaring voor. 'De perfecte pitch', sprak hij op 8 april 1985, 'ooit een voorwerp van harmonie, is nu een instrument van chaos en wreedheid.'

Met andere woorden, Siddharta was zijn Tibetaanse kracht, verworven in de ijle lucht van Mount Everest, kwijtgeraakt aan het strand van Florida. Vaarwel, sprak hij, en hij verdween in het niets waaruit hij enkele weken eerder gekomen was.

Gister, meer dan zeventien jaar later, kwam Sidd Finch weer even tot leven met de dood van zijn ontdekker, George Plimpton. De schrijver overleed gister in New York, en was 76 jaar. Plimpton was meer dan een schrijver, hij was een literair journalist en sportliefhebber.

Hij schreef boeken over sport, niet vanaf de zijlijn, maar van binnenuit. Door simpelweg mee te doen. Hij bokste tegen Archie Moore, en kreeg verschrikkelijk op zijn lazer. Hij stond op de heuvel en wierp de honkbal naar Willie Mays. Hij probeerde, en faalde als quarter-back bij de Detroit Lions.

Plimpton werd van de baan geveegd door tennisser Pancho Gonzalez. En blesseerde zich aan zijn pink in het doel van ijshockeyclub Boston Bruins. De literaire les? Dream On. Als amateur denk je vaak dat je mee kunt doen met de profs, dat je kunt keepen als Edwin van der Sar, dat je kunt schoffelen als Jaap Stam en dat je kunt scoren als Patrick Kluivert.

En soms leef je in een nog grotere fantasie-wereld, zoals George Plimpton deed in 1985. Want Sidd Finch was niet meer dan een briljant verzinsel. Verscholen in de eerste zin van zijn verhaal.

'He's a pitcher, part yogi and part recluse. Impressively liberated from our opulent life-style, Sidd's deciding about yoga.'

De eerste letter van elk woord spelde gecombineerd: Happy April Fools Day. 1 April.

Tim Overdiek

Sitetips
De onthulling in Sports Illustrated
Overzicht van Plimpton's literaire werk
Necrologie in The New York Times

Reageer!

Hoofdpunten pagina
Overzicht buitenlands nieuws