terug naar column-overzicht terug naar het begin

Sport radiocolumns

klik hier om het geluidsfragment te beluisterenColumn in audio

Het leed achter de jongensdroom

13 september 2003

Het staat er in piepkleine lettertjes. Op de sportpagina, onderaan de uitslagen, met als kopje: Transactions - Transacties. Denver Nuggets, Signed Forward Center Francisco Elson to a multiyear contract.

Elson, de nieuwste Nederlandse basketballer in de NBA, dook afgelopen dinsdag op tussen wel twintig verschillende namen in diverse sporten. Het nieuws was al eerder bekend in Nederland. Maar in Amerika is het pas officieel als die eenregelige mededeling in de krant is verschenen.

Een beursbericht. Een handelstransactie. Uitverkoop op de veemarkt. Niks meer en niks minder. En dat doet natuurlijk geen recht aan het bloed, het zweet en de tranen die achter die kleine achtpunts-lettertjes liggen verborgen. Zoals Francisco Elson zelf vorige week zei: Mijn droom om in de NBA te gaan spelen, is eindelijk uitgekomen.

Een rijk contract, hij is nu miljonair, maar ook rijkelijk laat afgedwongen. De Rotterdammer is 27 jaar, speelde voor de Berkeley-universiteit in Californie, en werd al in 1999 uitverkozen door de Denver Nuggets, dat hem oppikte uit de propvolle spelersvijver.

Hij kon toen zijn handtekening zetten onder een eenjarig contract, voor het minimum-salaris, wat nog altijd goed is voor een slordige paar ton. Maar op meer hoefde hij geen aanspraak te maken. Dat zijn de regels van het zakelijke spel. Je gaat als club niet investeren in een onbewezen talent, hoe beloftevol misschien ook.

Op dat moment nam Elson een grote, maar weldoordachte gok. In plaats van een uiterst onzekere, en vermoedelijk korte arbeidsloopbaan in Noord-Amerika, verkoos hij de Europese route. Ervaring opdoen bij een gerenommeerde club, spelen, veel spelen, en je op die manier andermaal in de kijker spelen van het enige, echte basketbal-mekka, de NBA.

Voordeel is dat de Amerikanen zelf steeds meer naar Europa kijken, een trend van de afgelopen vijf tot tien jaar. Europa namelijk biedt technisch beter onderlegde basketballers, die ook nog eens keer bereid zijn goed te luisteren en hard te werken - in plaats van de Amerikaanse show en glamour-types die al in de zandbak denken dat ze de nieuwe Michael Jordan of Kobe Bryant zijn.

Elson, opgegroeid in Nederland, het spel bestudeerd in Amerika en vervolgens echt leren beheersen bij de Spaanse clubs Barcelona, Valencia en Sevilla, kwam dichter en dichter bij de realisatie van die almaar uitgestelde jongensdroom. En over anderhalve maand is het dan zo ver. De zevende Nederlander, na Hank Beenders, Sven Nater, Rik Smits, Geert Hammink, Serge Zwikker en Dan Gadzuric.

Hoewel, het moet nog wel gebeuren natuurlijk. En de zekerheid van een driejarig miljoenencontract, zoals zijn zaakwaarnemer vorige week triomfantelijk verkondigde, is op zich geen enkele garantie. Krijgt hij een zelfde rol als in Sevilla, waar hij vorig jaar november nog tot Spaans speler van de maand werd uitgeroepen?

Nee. Voorlopig ligt er niet meer dan een toekomst als back-up center weggelegd; iemand die rustig maar alert op de reservebank gaat plaatsnemen totdat de coach met een simpel knikje aangeeft dat-ie d'r effe in moet om de echte sterren wat adem te gunnen. Daar zit niks oneerbiedigs aan. Er zijn heel wat spelers in de NBA die prachtige en winstgevende carrieres hebben opgebouwd als vervanger van de vervanger van de vedette.

Maar onzeker is het wel, contract of geen contract. Je bent kwetsbaar, in alle opzichten. Je speelt nooit zoals je wilt spelen, en denk je dat het goed gaat, dat je wellicht een kansje gaat benutten om misschien wel eens te starten, omdat de coach zo tevreden over je is, dan zou je naam plotseling wel eens kunnen opduiken onder het krantenkopje Transactions.

Als onderdeel van een spelersruil, omdat de manager je nodig heeft als wisselgeld voor het binnenhalen van een topper. Van de ene op het andere moment krijgt die lang gekoesterde wens een heel nieuwe, en volstrekt willekeurige wending. En daarom ook is het maar goed dat die transacties zo klein staan afgedrukt in de krant. Ze verbergen namelijk veel meer bloed, en veel meer zweet en tranen van uiteengespatte jongensdromen.

Tim Overdiek

Sitetips:
Zijn nieuwe club
Zijn staat van dienst in 'draft-jaar' 1999
Zijn jaren in Californië


Reageer!


Hoofdpunten pagina
Overzicht buitenlands nieuws