|
Sport
radiocolumns
De
column in audio
Kroniek van een aangekondigde kampioen
1 november 2003
Kijk, begrijp me niet verkeerd. Maar het liefst had ik die snotneus een
tijdje dood gezwegen. Een maandje of vier, vijf. Misschien zelfs een half
jaar. Maar ja, da's toch een beetje lastig als de rest van de wereld die
knul ophemelt en net doet alsof-ie nu al zijn vijfde landstitel heeft
gewonnen.
Dan
staat hardnekkig doodzwijgen van dat jochie natuurlijk een beetje raar.
Zeker nu die knaap deze week zo'n beetje op elke voorpagina van elke krant,
en van elk tijdschrift heeft gestaan. Sports Illustrated maakte het wel
heel erg bont. Stond-ie daar, pontificaal op de cover, de tweede keer
al dit jaar, gekke bek trekkend, uitgestoken hand, een witte basketbal
op zijn rechterschouder, maar het was het bijschrift dat het 'm deed:
The Chosen One. De uitverkorene.
Op het omslag van ESPN The Magazine was het al niet veel anders. Een close-up
van het ventje, kauwgom-bel blazend met als kop: And So It Begins, puntje,
puntje, puntje. Het begin van een episch drama, een revolutie, een ja,
goddelijke verschijning die tot een spirituele ommekeer in het basketbal-mekka,
de NBA, moet gaan leiden. En uw Verlosser in die beeldenstorm, het kereltje
in kwestie: LeBron James.
Achttien jaar, en al acht jaar achtervolgd door scouts, agenten, media,
een idolaat publiek in zijn geboortestaat Ohio, en de voorbije maanden
omhoog gestuwd door de hypocriete hype van de NBA. Hypocriet, omdat al
jaren een discussie gaande is over het almaar toenemende aantal tieners
dat denkt rechtstreeks vanuit High School de sprong naar de profcompetitie
te kunnen maken.
Eigenlijk, zo suggereerde NBA-baas David Stern een tijdje terug, zou er
een minimum-leeftijd moeten komen van twintig jaar. Daarmee dwing je scholieren
om een paar jaar te rijpen in het college-basketbal. Wel, de tiener LeBron
James, bewees zijn ongelijk. Woensdag, in zijn debuut als Cleveland Cavalier,
speelde hij 43 minuten, scoorde hij 25 punten, viel hij verder op met
9 assists, 6 rebounds en 4 steals.
Donderdag, in zijn tweede wedstrijd, ging het net zo: 21 punten, 12 rebounds,
8 assists. Welkom aan de top, kleine jongen, uitverkorene, het begin van
iets prachtigs, puntje, puntje, puntje. Het was werkelijk adembenemend.
Het gemak, het zelfvertrouwen, de onverzettelijkheid, waarmee deze achttienjarige
puber in de grote mensen-wereld twee wedstrijden naar zijn hand zette.
Natuurlijk, één zwaluw maakt nog geen zomer, kortom, een
aardig debuut geeft hem nog geen All Star-status. Maar de potentie is
waanzinnig, en de hype om die reden vanzelfsprekend. De afgelopen jaren
is telkens gezocht naar de opvolger van Michael Jordan, en men dacht die
aanvankelijk te hebben gevonden in Kobe Bryant.
Maar ja, Kobe is na acht seizoenen in de NBA geen Michael, maar wel een
heel goeie speler, met op dit moment heel veel problemen - juridisch,
medisch, professioneel, waardoor natuurlijk extra verlekkerd de aandacht
verschuift van Los Angeles naar Cleveland, Ohio. The Kid from Akron, zijn
geboortestadje, is er de gevierde held. Hij groeide op als enig kind van
moeder Gloria, die volgens LeBron ook optrad als zijn vader, zijn broer
en zijn zus.
Vrienden heeft-ie genoeg nu, met een gegarandeerd inkomen van meer dan
honderd miljoen dollar. Ja ja, LeBron James heeft het gemaakt, en dat
gaat-ie nu bewijzen op het veld. Doodzwijgen is onmogelijk. Deze opdonder
heeft meer in zijn mars dan Michael Jordan ooit durfde dromen in 1984.
Toen debuteerde de beste basketballer aller tijden met een schamele 16
punten en maakte de nieuwbakken Chicago Bull vijf van zijn zestien schotpogingen.
LeBron James, zo beweren de kenners in Amerika, is een mengeling van de
puntenmaker Michael Jordan, de playmaker Magic Johnson, en de entertainer
Julius Erving. Nu nog van alles een beetje, en straks van alles nog meer.
En daarom zeggen we zonder enige schaamte: Lang leve de NBA! Lang leve
de hype! Lang leve LeBron James!
Tim Overdiek
Site tips:
Zijn eigen website
Zijn werkgever
Cavaliers
Zijn
idolate volgers op het web
Reageer!
|