terug naar column-overzicht terug naar het begin

Sport radiocolumns

klik hier om het geluidsfragment te beluisterenColumn Tim Overdiek

Het onbesuisde gebral van Boomer

15 maart 2003

Een bijzonder boek over een bijzonder mens. Perfect I'm not. Allesbehalve perfect. Met als alleszeggende ondertitel: Boomer on Beer, brawls, backaches and baseball. En Boomer is de bijnaam van David Wells, de mateloos populaire honkballer bij de New York Yankees.

Wat voor honkballer? Een goeie, linkshandige pitcher. Een hele goeie. Wat voor mens? Grote bek, klein hartje. Zo'n type. Boomer. Boomer heeft dus een boek geschreven. Nou ja, geschreven. Een journalist heeft zijn opname-recorder aangezet en Boomer laten leeglopen. Urenlang.

Over zijn jeugd, over zijn familie, over de eerste honkbaljaren, over de tegenslagen, de hoogtepunten en over alles wat Boomer op zijn weg is tegengekomen. En dat is nogal wat, zeker voor het zwaarlijvig feestvarken dat Boomer is, liefhebber van heavy metal-muziek, aanbidder van Harley Davidsons en magneet voor vechtpartijtjes in nachtelijke uren.

Boomer houdt niet op met kletsen. 't Is echt zo'n boek waarvan er dertien in een dozijn gaan. Een gemakkelijke biografie, lekker weglezend voor de honkbalfan in de aanloop naar het nieuwe seizoen. Maar op twee plekken was Boomer wel heel erg eerlijk.

Zo was er dat moment in 1998 dat-ie een perfect game wierp, een wedstrijd zonder dat een tegenstander op een honk weet te komen. Een unieke gebeurtenis, omdat maar vijftien collega's in het profhonkbal hem ooit waren voorgegaan.

De omstandigheden waren pikant. In het boek zegt Boomer dat-ie nog halfdronken was na weer een nacht vreselijk doorhalen, dat-ie met knallende koppijn op het veld stond.

En elders in het boek praat-ie over doping, altijd goed voor controversie. Volgens Boomer grijpt 25 tot veertig procent van zijn collega's regelmatig naar anabole steroiden. 't Is een ruime marge natuurlijk, 25 tot veertig procent, maar meer dan ruim genoeg om van alles te moeten uitleggen voordat het boek goed en wel op de schappen lag.

Bezopen op het veld, aantijgingen over doping die niet echt hard te maken zijn; da's nou precies wat een legendarische organisatie als de New York Yankees NIET nodig heeft. En dus werd Boomer begin deze week op het matje geroepen.

Bij George Steinbrenner, de grillige eigenaar van de Yankees die niet eens accepteert dat een speler lang haar heeft. Iemand ook die coaches ontslaat met een frequentie waar je je klok op gelijk kunt zetten. Maar Boomer kwam er genadig van af. Een boete van, het lijkt veel, honderdduizend dollar.

Da's niet veel als je zeven miljoen dollar per jaar verdient. Behalve die boete moest Boomer ook zijn woorden intrekken, en dat deed-ie nou op zo'n hypocriete manier. Wat er in het boek staat, beweert-ie nou, dat klopt niet. Dat is verkeerd geciteerd. Uhm, verkeerd geciteerd in je eigen biografie?

Hoe dan ook, halfdronken, dat is overdreven, zeg maar dat ik hooguit wat hoofdpijn had. En 25 tot veertig procent? Te hoog, beweert Boomer nu plotseling, het is niet meer dan tien tot 25 procent van de spelers die verboden, stimulerende middelen zouden gebruiken.

Kijk, da's nou jammer. Hebben we eindelijk een type dat eerlijk vertelt wat er gebeurt, begint-ie toch te draaikonten. 33 jaar geleden gebeurde net zoiets, ook in de kleedkamer van de New York Yankees. Jim Bouton hing in zijn boek Ball Four, een klassieker inmiddels, aardig de vuile was buiten.

Niet zozeer van hemzelf, maar van zijn medespelers. Bouton beschreef hoe collega's zopen, neukten, manipuleerden, en veel minder heroisch bleken te zijn dan hun fans wellicht dachten. Het boek sloeg in als een bom, zeker in 1970. En net als Boomer werd ook Bouton op het matje geroepen. Of-ie als de wiedeweerga een excuus-brief wilde ondertekenen.

Bouton weigerde. Wat ie had gezegd, kon hij simpelweg niet intrekken. Kwestie van principes. Dure principes, want tot op de dag van vandaag geldt Jim Bouton als een landverrader in het Amerikaanse honkbalwereldje. Bij de Yankees is hij niet langer meer welkom, en dat vooruitzicht dreef Boomer naar het inslikken van zijn woorden.

Nee, perfect is hij absoluut niet, zoals Boomer zelf erkent, maar spijtig genoeg inmiddels ook een beetje minder bijzonder.

Tim Overdiek


Sitetips
Terugblik op Boomer's Pefect Game
Meer over de alom verguisde Jim Bouton
Alles over de New York Yankees

 


Hoofdpunten pagina
Overzicht buitenlands nieuws