Sport radiocolumns

Column Tim Overdiek

Mister Stewart goes to Washington
18 januari 2003

Veertien jaar geleden begon een sprookjesachtig dubbelleven. Scorend op de Nederlandse velden, schitterend in Team USA. In de nadagen van een keurige carrière maakt de halve Amerikaan eindelijk de overstap naar Major League Soccer. De thuiskomst van een vreemdeling.

Het was mijn allereerste bezoek aan de Verenigde Staten, en wist ik veel hoe groot het land in werkelijkheid was. Het leek me wel een goed idee om in New York een auto te huren en op mijn gemak naar Miami te rijden.

Tweeëneenhalve dag later, vrijwel ononderbroken achter het stuur, wist ik hoe groot Amerika inderdaad was. Maar wat maakte het uit, veertien jaar geleden, 1989, heerlijk wegzakkend op het strand van Fort Lauderdale, biertje erbij.

The Living Is Easy, zei ook de man die ik kwam interviewen in Florida. Zijn naam: Thomas Rongen, toen nog trainer van de Fort Lauderdale Strikers, een semi-profclub in het land dat maar niet van voetbal, van soccer, leerde houden. We zouden in ons team best wat Europeanen kunnen gebruiken, zei Thomas Rongen.

Weet je, zei ik, dat we in Nederland een jonge profvoetballer hebben rondlopen met een Amerikaans paspoort? Oh ja, zei Rongen, meteen geinteresseerd. Goh, weet je wat, zei-die. Schrijf een scouting-rapport, en dan zorg ik dat er ook een kopietje bij de voetbalbond terecht komt. Je weet nooit.

Dus ik aan de slag. Vlijtig schrijvend hoe deze jeugdige, veelbelovende aanvaller zo explosief en creatief was. Hoe hij bij VVV menig verdediger in de eerste divisie helemaal dol draaide, kortom, hoe hij zonder enige twijfel een grote aanwinst zou kunnen zijn op de Amerikaanse velden.

Of het rapport ooit de Amerikaanse KNVB heeft bereikt, waag ik te betwijfelen. De speler zelf had trouwens al contact gehad met de bond, en een uitnodiging voor een oefen-interland zou snel volgen. Maar voetballen in de semi-profleague bij de Strikers, nee, dat zag-ie niet zitten, liet hij me weten toen hij inmiddels bij Willem II was gaan spelen.

Eerst maar eens slagen in Nederland, zei hij, of je weet nooit, elders in Europa. De zomer van 1994 was zijn grote internationale doorbraak, in nota bene de Verenigde Staten, waar het WK werd gehouden. Hij was een van de spitsen van Team USA, scoorde de winnende goal tegen Colombia en belandde plompverloren op de cover van Sports Illustrated.

Nou, dan heb je het gemaakt in Amerika. En toch keerde hij weer terug, naar Willem II en later naar NAC Breda, naar zijn toekomstige vrouw in Brabant. En vrijwel tegelijkertijd met zijn kinderen werd Major League Soccer geboren, weliswaar zwaar over tijd en anno 2003 een competitie die nog maar net de kleuterjaren lijkt te zijn ontgroeid.

Zelf inmiddels naar Amerika vertrokken, bleef ik de Nederlandse Amerikaan van afstand volgen. Ik zag hem af en toe hier in Amerika, als-ie weer tussen de Nederlandse competitie-wedstrijden door met Team USA meespeelde. Hoeveel jetlags zou hij in de loop der tijd van zich af hebben geschud?

Een stuk of 84? Dat is het aantal interlands wat-ie speelde, en waarin hij vijftien doelpunten maakte? Stel je voor, 84 interlands. Daarmee zou- hij samen met Aron Winter op nummer twee hebben gestaan op de Nederlandse interland-lijst, achter Frank de Boer, met 98.

Kortom, hij heeft in veertien jaar tijd een sprookjesachtig dubbelleven geleid. Het maximale resultaat voor een meer dan gemiddelde profvoetballer, die de Europese top misschien niet haalde maar in Amerika een speler was om naar op te kijken. En nu, in de herfst van zijn voetballeven, maakt-ie eindelijk de overstap. Een vrije transfer van NAC Breda, en afgelopen woensdag kwam Major League Soccer met het blijde nieuws dat Earnest Stewart bij DC United komt voetballen. Mister Stewart goes to Washington. Welkom thuis, vreemdeling.

Tim Overdiek

Sitetips:
Washington Post over DC United en Stewart
Website Major League Soccer
Website DC United
Spelersprofiel van NAC-speler Stewart

Hoofdpunten pagina
Overzicht buitenlands nieuws