Sport
radiocolumns
Column
Tim Overdiek
Ouwe lullen moet weg. Ouwe Goden ook
15
februari 2003
Niet
eerder heb ik me zo'n ouwe lul gevoeld. En dat terwijl ik er tot voor
kort nog van was overtuigd dat ik juist een jonge god was. 't Stoute plan
opgevat om weer te gaan voetballen, indoor soccer, samen met een stel
andere malloten die nog denken dat ze begin twintig zijn.
Maar aan de vooravond van mijn 38ste verjaardag ging het ietsje anders
dan ik had gedroomd. Okay, ik scoorde twee doelpunten in mijn eerste wedstrijd
sinds tijden, maar de volgende dag kreeg ik last van mijn knie.
Een onvervalste voetbalknie. Gisterochtend liet ik me door de fysiotherapeut
behandelen aan de meniscus. En terwijl ze hopeloos het demente lichaamsdeel
kneedde, las ik de nieuwste Sports Illustrated. Op het omslag een basketballer
die maandag zijn veertigste verjaardag viert.
De man is kaal, maar het zweet over zijn gespierde lichaam, de brede grijns
op dat zelfvoldane smoelwerk, doen vermoeden dat hij zich voorlopig nog
lang geen ouwe lul voelt. Still going at forty, schrijft Sports Illustrated,
met over de foto gekrulde letters die zeggen: Happy Birthday, Michael
Jordan.
Yep, His Royal Airness wordt overmorgen veertig jaar.
We zijn nu halverwege zijn zestiende en laatste seizoen, althans zo zegt-ie,
en langzaam maar zeker begint het besef door te dringen. Hij loopt op
zijn allerlaatste benen. Niet langer vliegt hij, zweeft hij en vernedert
hij.
Maar Jordan is nog wel altijd die genadeloze God die d'r een duivels plezier
in schept om brutale tegenstanders helemaal gek te spelen, en ze vervolgens
het bloed onder de nagels vandaan te halen met stekelige opmerkingen.
Wie Michael Jordan op het veld uitdaagt, krijgt binnen de kortste keren
verschrikkelijke spijt.
Want ook op zijn veertigste blijkt Michael nog net zo gedreven als in
1984, toen hij zijn debuut in de NBA maakte voor de Chicago Bulls. Zes
kampioenschappen, tweemaal een kortstondig afscheid, honderden miljoenen
dollars aan salaris en reclame-inkomsten, record na record na record,
wereldwijde bekendheid, kortom, een geslaagde carriere.
Zijn afscheidstoernee dit jaar is er niettemin een van ups en downs. Soms
bakt-ie d'r helemaal niks van, maar net zo vaak is-ie even briljant als
in zijn beste tijden. En als basketbalfan neem je die gok natuurlijk.
Hier in Washington staan de mensen in de rij voor een laatste blik op
de virtuoos, die als Wizard een armetierig jaarsalaris opstrijkt van maar
1,2 miljoen dollar. Een koopje. On the road hetzelfde verhaal.
Iedereen wil nog 'e'en keer dat charisma aan het werk zien, nog 'e'en
keer opsnuiven hoe Jordan zichzelf richting basket lanceert, hoe niemand
hem afstoppen, en hoe niemand ook in de buurt kan komen van dat eenzame
talent.
De klok tikt weg, en langzaam maar maar zeker komen die indrukwekkende
statistieke tot stilstand. Vandaag staat zijn teller op 1.042 wedstrijden,
op 39.813 gespeelde minuten, op 6.457 rebounds, op 5.530 assists, en op
31.621 punten. Goedemorgen.
En hoewel het om die reden eigenlijk te bespottelijk is voor woorden dat
ik mezelf durf te vergelijken met Mister Jordan, hebben we wel degelijk
overeenkomsten. Want ook Michael had vorig jaar last van zijn rechterknie.
Maar mijn generatie-genoot herstelde, zij het moeizaam, en speelt in deze
onvergeeflijke wintermaanden van zijn carriere de sterren van de hemel.
Hij en ik verzetten ons tegen die ouderdom, en luisterden koppig naar
de prikkel uit onze jeugd: Zouden we het, op deze leeftijd, en ieder op
ons eigen niveau natuurlijk, nog wel kunnen? En daarin ligt het stuitende
verschil. Hij wel, ik niet. Ouwe God, ouwe lul.
Tim Overdiek
Sitetips
Statistieken
Michael Jordan
Overzicht
van websites over Jordan
Alles
over de gekwetste knie en andere kneuzen
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
buitenlands nieuws
