|
Sport
radiocolumns
Column
Tim Overdiek
Van droom naar nachtmerrie
12
april 2003
Nog
drie wedstrijden. Vandaag thuis tegen Atlanta, maandag thuis tegen de
Knicks en woensdag uit tegen Philadelphia. En dan… Dan is het gebeurd.
Woensdagavond komt er een eind aan Michael Jordan. Aan Michael Jordan-de
basketballer.
Afgelopen nacht werden de NBA-playoffs onbereikbaar voor de Washington
Wizards. Jordan-de basketballer heeft plechtig gezworen dat zijn afscheid
ditmaal honderd procent definitief is. Echt.
Dus op donderdagochtend begint het leven van Michael Jordan-de mens. 't
Zal wel even wennen zijn. De kinderen naar school brengen en ophalen,
de vuilniszakken buiten zetten en op vrijdagmiddag een bloemetje kopen
voor z'n vrouw. En geen smoesjes meer.
Want afgelopen is het met dat onophoudelijk gereis naar de zoveelste basketbalstad,
voorbij is het middagslaapje voor de wedstrijd, en verafgoding door fans,
media en de rest van de wereld? Vergeet het maar.
Vanaf donderdagochtend is Michael Jordan-de basketballer gereduceerd tot
het standbeeld dat al een paar jaar voor de deur van het stadion in Chicago
standbeeld staat te staan. Nog steeds machtig, maar niet meer dan een
herinnering. Voltooid verleden tijd.
Vanaf donderdagochtend is Michael Jordan-de mens loslopend wild geworden
voor degenen die nog een appeltje met hem hebben te schillen. Dit seizoen
was daarop een aardig voorschot te zien. Gedonder in zijn prive-leven.
Het begon met scheidingspapieren die mevrouw Jordan naar de rechter had
gestuurd. Onoverbrugbare verschillen, die het huwelijk, met drie kinderen,
kennelijk niet konden redden. Een maand later werden de papieren verscheurd.
Een verzoeningspoging begon.
Maar kort erop kwam er opnieuw juridische actie. Ditmaal van meneer Jordan.
Niet tegen zijn echtgenote, maar tegen een vrouw met wie-die lang geleden
een buitenechtelijke relatie had gehad. Michael Jordan beschuldigt de
vrouw nu van afpersing.
Eerder al had hij haar een kwart miljoen dollar betaald als zwijggeld
betaald. Nu wilde ze meer. Vijf miljoen dollar om precies te zijn. Een
bedrag dat Michael Jordan haar had beloofd als-ie zou stoppen met basketbal.
Andere details kwamen naar buiten. Jordan zou hebben aangedrongen op een
abortus toen zijn minnares zwanger bleek te zijn. Hij zou hebben gezegd
dat zijn huwelijk niet meer was dan een zakelijke overeenkomst - om zijn
smetteloze imago in stand te houden.
Dat-ie geen heilig boontje is, werd tien jaar geleden al duidelijk in
het boek The Jordan Rules, van Sam Smith. Hierin werd blootgelegd hoe
zelfzuchtig hij in werkelijkheid was op het veld, hoe kleinerend hij kon
zijn naar zijn ploeggenoten.
Duidelijk werd ook dat-ie een gokprobleem had. Opduikend in een casino
aan de vooravond van een finale. Een en een kwart miljoen dollar verliezend
aan een zakenman die aan de pokertafel minder risico's nam dan His Royal
Airness.
Maar elk schandaal, elk conflict en elke misstap in zijn prive-leven pareerde
Michael Jordan-de basketballer met een briljante actie op het veld. Hoezo
omstreden in het echtelijk bed? Wat telt is dat winnende schot aan het
eind van een spannende wedstrijd. Wat telt zijn de zes kampioenschappen
in dertien seizoenen met de Chicago Bulls.
Wat telt zijn de twee seizoenen met de Wizards die als een onverwachte
toegift Amerika betoverden. Wat telt zijn de gemiddeld 37 minuten en de
twintig punten die de veertig jaar oude basketballer vandaag de dag nog
steeds produceert.
Dus ik ben benieuwd hoe Michael Jordan donderdagochtend de ogen opent.
Het leven begint bij veertig, zeggen ze. Maar wellicht ontwaakt-ie uit
zijn eigen jeugddroom en realiseert-ie zich te beginnen aan de volwassen
nachtmerrie van het alledaagse bestaan.
Tim Overdiek
|