|
Sport
radiocolumns
De
column in audio
SlamBall, een sportief luchtgevecht
14 september 2002
Kijkcijfers rechtvaardigen de levensvatbaarheid van een sport. Sterker,
omwille van die kijkcijfers wordt zelfs een nieuwe sport verzonnen.
Er zijn van die Amerikanen die basketbal een saaie sport vinden. Veel
te weinig slamdunks bijvoorbeeld. American football zou volgens diezelfde
mensen stukken harder en stukken agressiever kunnen. IJshockey? Veel te
netjes, eigenlijk iets voor slappelingen.
Die mensen vonden het onlangs de hoogste tijd voor een nieuwe sport. Tijd
voor een echte sport, waar fysiek ook fysiek betekent, en waar regels
vooral geen regels zijn. Dames en heren, maakt u kennis met SlamBall.
Juist, SlamBall, de nieuwste sensatie in Californie.
SlamBall is de ultieme mix van diverse Amerikaanse oersporten. Inderdaad,
basketbal, American football en ijshockey. Maar het spelletje wordt ietwat
anders gespeeld. Er is een basketbalnet, een basketbal, vier spelers per
team.
Maar rond de basket staan vier trampolines opgesteld, omgeven door een
stel zachte matrassen. Want het is de bedoeling om jezelf de lucht in
te schieten, en op zo'n spectaculair mogelijke manier de bal door het
netje te rammen. SlamBall, begrijp u.
De grap is niet zozeer het vele vliegen door de lucht, zeg maar Michael
Jordan in het kwadraat. Wat de sport minstens zo aantrekkelijk maakt,
is de verdediging. Want die mag zo'n beetje alles wat God in elke andere
sport heeft verboden. Geweld, verbaal en lichamelijk, wordt zelfs van
harte aangemoedigd.
En daarmee ontstijg je natuurlijk de hardheid van American football en
ijshockey, waar tackles en body-checks aan zekere fatsoensregels zijn
gebonden. En dat is niet het geval bij SlamBall. Daar mag je je tegenstander
hoog in de lucht een lekkere klap op zijn hoofd geven. Daar mag je hem
onbekommerd richting grond trappen of simpelweg met een kopstoot het verschijnsel
zwaartekracht een heel nieuwe betekenis geven.
Een slamdunk is goed voor drie punten. Een gewone score twee punten. De
wedstrijd duurt twee keer acht minuten, en wordt gespeeld op een half
basketbalveld, 31 meter lang en 18 meter breed. Er zijn drie posities.
Handlers, zeg maar de point guard. Gunners, die richting het netje vliegen
en stoppers, die dat koste wat kost moeten zien te voorkomen.
Allemaal dragen ze helmen, en andere beschermingen die ervoor zorgen dat
de wedstrijd niet na twee minuten al is afgelopen omdat de meeste spelers
met gebroken ledematen naar het ziekenhuis zijn afgevoerd. Wat ons brengt
bij de cruciale vraag: Wat is de zin van SlamBall?
Wel, SlamBall laat zich het best als volgt omschrijven: Een video-spelletje
met echte blessures. Want de sport is verzonnen voor en door de televisie.
Altijd op jacht naar een nieuw, jong publiek. En SlamBall is op het lijf
geschreven van een jeugdige generatie sport-freaks, die bij een doorsnee
NBA-wedstrijd in slaap vallen.
Vandaag begint op televisie de competitie. Zes clubs, dertig wedstrijden.
We krijgen er maar elf van te zien. Want de televisie-makers willen alleen
de meest spectaculaire, de meest gewelddadige en de meest enerverende
partijtjes op de buis. Met andere woorden, nul nul bij SlamBall is onacceptabel.
Of de sport enige toekomst heeft in Amerika, weten we pas na afloop van
de uitzending. Want belangrijker dan de uitslag, interessanter dan de
kampioen, zijn de kijkcijfers. Eerst de televisie, dan de sport. En je
vraagt je af waar dat allemaal heen gaat. Waar ligt de televisie-genieke
grens van fysieke sport?
Voor je het weet, heb je een spiksplinternieuw spel waarbij je elkaar
echt te lijf gaat. Een ultieme combinatie van brute kracht en meesterlijke
tact. Met soldaten, officieren, die elkaar het veld letterlijk afslaan.
Schuin, recht, springend, wit en zwart, goed en slecht, op weg naar de
overwinning, het vellen van de koning.
Sportief darwinisme van het zuiverste soort. O wacht even, dat bestaat
al. Schaken.
Tim Overdiek
Sitetips:
De officiele SlamBall-website
http://slamball.warnerbros.com/
Ins en Outs van een piepjonge sport
http://www.allsports.com/slamball/
Voor wie genoeg heeft aan de slam dunks van de NBA http://www.nba.com/allstar2002/slamdunk/
|