Sport
radiocolumns
De
column in audio
Victorie
door verdrinking of onthoofding
30 november 2002
Voetbal
is oorlog! Dat weten we sinds de jaren zeventig dankzij voormalig bondscoach
Rinus Michels. Maar dat is oud nieuws in de Amerikaanse sportarena's, waar onvervalste
krijgsliederen al meer dan honderd jaar uit volle borst worden meegezongen. Het
zijn de zogeheten fight songs van Amerikaanse universiteiten.
Het bijzondere
van deze traditionele muziek, massaal meegezongen door studenten, is niet alleen
het pompeuze, de vele trompetten en trombones, maar ook en vooral de bewierrookte
strijd, en ook, het dodelijk geweld dat je terughoort in de teksten. In het gevechtslied
van de University van Alabama bijvoorbeeld wordt aartsrivaal Georgia Tech Bulldogs
dood door verdrinking toegewenst:
Yea, Alabama! Drown 'em Tide!
Every
'Bama man's behind you;
Hit your stride!
Go teach the Bulldogs to behave,
Send the Yellow Jackets to a watery grave!
Kortom, weer eens wat
anders dan Hand in Hand Kameraden. En net zo anders is de fight song van
Georgia Tech zelf, een heel vrolijk deuntje. Maar net zo vrolijk zingt de bloeddorstige
aanhang op de tribunes:
So then it's up with the White and Gold
Down
with the Red and the Black.
Georgia Tech is out for a victory
We'll drop
our battle axe on Georgia's head, CHOP!
En met die Chop splijt de
hakbijl door de nek van de plaatselijke vijand, de University of Georgia. Gelukkig
klinkt het af en toe stukken gezelliger, zoals op de universiteit van Texas A&M.
Of het nou komt door het vele drinken op studentenfeesten, de tekst van dit universitair
oorlogslied is onbegrijpelijk.
Let's fight for dear old Texas A & M,
We're goin' beat you all to--
Chig-gar-roo-gar-rem!
Chig-gar-roo-gar-rem!
Rough! Tough! Real Stuff! Texas A & M!
In ieder geval lekker kort,
48 seconden. Vandaag, 30 november, zijn de beslissende American football-wedstrijden
op de grote universiteiten, waar een finale-plek van bijna levensbelang is. Alles
uit de kast voor de victorie, en wat is er voor de University of Michigan mooier
dan The Victors, een aanstekelijke mars die je onvermijdelijk richting
endzone duwt.
Hail to the victors valiant
Hail to the conq'ring
heroes
Hail! Hail to Michigan
The leaders and the best
Hail to the
victors valiant
Hail to the conq'ring heroes
Hail! Hail to Michigan
The
champions of the West!
De meeste van deze krijgsliederen zijn gecomponeerd
aan het begin van de vorige eeuw, en hebben de tand des tijds moeiteloos doorstaan.
The Victors, dit lied, is zelfs geschreven door een student, Louis Elbel,
in 1898, en andere universiteiten konden natuurlijk niet achterblijven.
Traditie
is in de Amerikaanse sport minstens zo belangrijk als de overwinning. En die traditie,
die zie je in Nederland niet meer.
Want waar hoor je nog: In een blauw
geruite kiel? Of: Ferme Jongens, Stoere Knapen? En wat dacht je van:
In naam van Oranje, doe open die poort? Hellas, Mijn Nederland is niet meer
in Nederland. En duizend keer liever dan Retteketet, AZ, die bal moet in
het net, hoor ik de Notre Dame Victory March.
Rally sons
of Notre Dame
Sing her glory, and sound her fame
Raise her Gold and Blue,
And cheer with voices true
Rah! Rah! For Notre Dame
Die tekst
liegt er niet om, en zeg nou zelf. Klinkt toch stukken beter dan dat massaal meegezongen:
Hi Ha Hondelul.
Tim Overdiek
Site tips
Tekst
van honderden Fight Songs
Traditie
van college-sport
Ins
en Outs van fameuze college-stadions
Hoofdpunten
pagina
Overzicht buitenlands
nieuws
