|
Sport
radiocolumns
De
column in audio
Het slaafse geduld van de Rookie
16 november 2002
Wie de NBA haalt, heeft het gemaakt. Financieel misschien, maar
in sportief opzicht begint het dan pas voor de profbasketballer. Zoals
debutant Dan Gadzuric na een vliegende start ondervindt.
Hij is gretig, hij is nederig, hij denkt eerst aan het team, dan aan de
coach, dan aan de fans, en misschien pas daarna aan zichzelf. Hij is bescheiden,
hij geeft de complimenten eerst aan het team, dan aan de coach, daarna
aan de fans, en nooit aan zichzelf. Hij is… de rookie.
De debutant, de beginneling, de belofte, de snotneus, die maar één
ding moet doen: zich de pleuris werken om zich te bewijzen. En vooral
niet klagen. Zo'n rookie is Dan Gadzuric, de Haagse basketballer in de
NBA.
Je kunt niet anders dan onwijs veel respect hebben voor zijn start in
de sterkste basketbalcompetitie ter wereld. De betrekkelijk goedkope kracht
bij de Milwaukee Bucks, minimumloon ergens rond de 350.000 euro per jaar,
is inmiddels van onschatbare waarde.
Want Gadzuric start elke wedstrijd, speelt zo'n twintig minuten, scoort,
reboundt alsof-ie al jaren deel uitmaakt van de NBA. Een droomdebuut dus.
Maar nog lang geen droomcarrière. Dit is nog maar het begin, maar
toch, een geweldige start, zoals je die nooit had durven dromen.
Na vier jaar UCLA trad Gadzuric deze zomer eigenlijk op de valreep toe
tot de NBA. De Milwaukee Bucks pikten hem op in de tweede ronde van de
draft, waardoor je nooit zeker weet of je het ook gaat redden. Je bent
letterlijk overgeleverd aan je nieuwe club, die werkelijk alles met je
kan doen. Je naar het buitenland sturen, je verhandelen, je op de reservebank
vastnagelen, of je ontslaan.
Of je een contract aanbieden, maar dat moet je dan wel verdienen. Gadzuric
is het klassieke voorbeeld van een basketballer die in de voorbereiding
alles in het werk stelde om een plek af te dwingen. En het kleine beetje
geluk dat je toch ook nodig hebt, kwam in de vorm van een blessure van
een ploeggenoot.
Dan Gadzuric begon als starter, op de centerpositie, en is sinds de eerste
wedstrijd niet meer uit de basis weg te slaan. Zijn ploeggenoten en zijn
coach, George Karl, lopen met hem weg, zijn dol op zijn enthousiasme en
op zijn aanstekelijke energie. Beetje te veel energie, als je het veteraan
Anthony Mason vraagt. Maar, voegt die daar aan toe, ik zie Dan liever
fouten maken dan dat-ie helemaal niet speelt.
En da's ook de mening van medespeler Sam Cassell, die zich als een vaderlijke
mentor over de Nederlandse rookie heeft ontfermd. Cassell leert Gadzuric
meer dan wijsheid op het veld. Cassell is namelijk het klassieke voorbeeld
van wat er allemaal fout kan gaan. Ook al heb je er zelf geen enkele zeggenschap
over.
In de negen jaar dat hij in de NBA speelt, heeft Cassell zes werkgevers
gehad. Het seizoen 1996-97 was een absoluut dieptepunt. Overgekomen van
de Houston Rockets begon hij bij de Phoenix Suns, werd-ie verhandeld aan
de New Jersey Nets, maar kort erop doorverkocht aan de Dallas Mavericks.
Daar zou-ie niet blijven, want het jaar d'r na keerde Cassell terug in
New Jersey.
Levensles nummer 1 voor Dan: beetje flexibel moet je zijn als profbasketballer.
Met andere woorden, de droomstart van Dan Gadzuric is misschien iets om
te koesteren, maar zeker niet iets om lang bij stil te staan. Leef van
wedstrijd naar wedstrijd, en kijk vooral vooruit. Want het zijn er in
een regulier seizoen maar liefst 82.
En onherroepelijk komt Gadzuric straks in botsing met… The Wall. De mentale
muur die voor elke rookie, wat zeg ik, zelfs voor elke veteraan gaat opdoemen.
Zo rond de zestigste wedstrijd meestal, ergens in februari. Dan verlies
je energie, concentratie, gaat de bal er telkens net niet in, loop je
niet zo hard als anders en voel je je, heel knullig, een beginneling.
Alsof je in een nachtmerrie bent terechtgekomen. Wel, daar, op dat moment
begint pas echt zijn droomcarrière. Als je daar uit komt, dan ben
je bestand tegen het harde leven van een profbasketballer. Want ondanks
alle hosannah in de glorie totnutoe is geduld de werkelijke test van Dan
Gadzuric, een van de vele beloftes in de NBA.
Met als cijfer voor zijn herfstrapport: een acht. En daaronder gekrabbeld:
goed gedaan, jochie. Negen wedstrijden achter de rug. Nog zo'n negenhonderd
te gaan.
Tim Overdiek
Site tips
Spelersprofiel
Dan Gadzuric
Website van de
Milwaukee Bucks
De Milwaukee
Journal Sentinel over de Bucks
|