|
Het einde van de Sovjetunie |
|
Bijna
geluidloos ging de Sovjetunie tien jaar geleden ten onder. Na een
sobere toespraak verliet de laatste Sovjetleider Michail Gorbatsjov
het toneel. Op 25 december 1991 werd de bloedrode vlag met de gele
hamer en sikkel gestreken op het Kremlin.
Wat overbleef was iets onduidelijks als het GOS, het Gemenebest van
Onafhankelijke Staten. Dit was geen nieuwe confederatie, zoals Gorbatsjov
had gewild, maar het treurige resultaat van een haastige boedelscheiding.
Werkelijke ondergang
De werkelijke knal van de ondergang vond een half jaar eerder plaats,
in augustus. Honderden tanks rolden toen Moskou binnen in een laatste
hopeloze poging de unie te redden. De coupplegers bereikten het tegendeel.
De staatsgreep ging binnen drie dagen uit als een nachtkaars. Zowel
de putschisten als de soldaten op straat bleken niet bereid geweld
te gebruiken tegen gewone burgers. Terreur en geweld hadden de unie
meer dan zeventig jaar bijeen hadden gehouden. Die bleken nu niet
meer werkzaam.
Coup
De
mislukte coup was voor de naar de vrijheid snakkende unierepublieken
het teken om zich los te maken van Moskou. De president van Rusland
Boris Jeltsin hief begin december de Sovjetunie definitief op, samen
met de presidenten van Oekraine en Wit-Rusland. Gorbatsjov restte
niets anders dan het veld te ruimen. Het door tsaar Peter de Grote
gestichte Russische imperium, dat de laatste zeventig jaar Sovjetunie
heette, had opgehouden te bestaan.
Radioreportages
De Sovjetunie was zes jaar eerder begonnen aan een democratiseringsproces,
dat fataal bleek. De Radio 1-serie over de ondergang van het communistische
wereldrijk gaat over de laatste fase van dit stervensproces. Voor
sommigen betekende dit grote vreugde, voor anderen diep leed. Moskou-correspondent
Wessel de Jong laat beide groepen horen.
Voor de bewoners van de Baltische republieken kwam een droom uit die
lange tijd onwerkelijk had geleken. De Russen die hun leven lang hadden
gewerkt in voormalige Sovjetrepublieken, zagen hun leven instorten.
Ze bleken niet langer gewenst en moesten terug naar Rusland, terwijl
de Sovjetunie hun vaderland was.
Verder in de serie: hoofdrolspelers, helden, anti-helden en omstreden
politici zoals de putschist Starodoebtsev. Deze zou, als hij de kans
zou krijgen, morgen opnieuw een staatsgreep plegen. |
|
|