Der Jan koning op broeierige bult

Grote roestige machines gapen je dreigend aan op Cap' Découverte. Afgedankte decorstukken uit een science-fictionfilm, lijken het. Het desolate landschap waar de twaalfde Touretappe finisht, is gesitueerd naast een voormalige kolenmijn. De stoffige, broeierige bult (het kwik loopt weer op naar 40 graden) doet tegenwoordig dienst als pretpark. Slechts voor een enkeling valt er hier vandaag iets te lachen, zoveel staat wel vast. De rest delft in deze onbarmhartige mijn het onderspit.

Dat de bokken in de eerste individuele tijdrit van de schapen zullen worden gescheiden, daarvan is ook Erik Breukink wel overtuigd. "Op dit lastige parcours en in deze bloedhitte moet je heel sterk zijn", voorspelt de gewezen tijdrijder par excellence vroeg in de middag. "Ik heb er al heel wat compleet leeg over de streep zien komen. Een waarzegger ben ik niet, maar ik hou het hier toch op Ullrich en Armstrong." De meeste Nederlanders zijn dan al binnen. Servais Knaven zien we, van top tot teen bezweet, langskomen. Met een blikje in de hand op zoek naar de bus. "Maar een minuutje of drie, vier op de beste verloren. Ik ben niet ontevreden", zegt hij lachend.

's Morgens, in Gaillac, werd het belang van de etappe al snel duidelijk. De bussen waren er in het kleine wijnstadje aan de Tarn vroeg bij om een schaduwrijk plekje op het dorpsplein te confisqueren. 'Landje pik' voor grote jongens. Niet met zakmessen, maar met stukken plakband worden de territoria bepaald en afgebakend. Saeco pakt het iets professioneler aan. Daar markeren kloeke dranghekken met reclame het tijdelijke grondgebied. Weliswaar iets meer werk, maar het ziet er prachtig verzorgd uit. Daar hebben die Italianen kennelijk wel een uurtje gesleep voor over.

Overal zie je renners die zich prepareren voor de contre-la-montre. Sommigen rijden stapvoets een blokje door Gaillac, anderen trappen zich warm bij de bus. Vlakbij het startpodium staat een groepje Utrechtse meiden opgesteld, in fel oranje en met spandoek. "We komen vooral voor Boogerd. Maar ook voor de andere Nederlanders", meldden ze enthousiast. Dat die vandaag allemaal een bijrol zullen spelen, mag de pret niet drukken. Ze vallen op en kunnen zich verheugen in meer mediabelangstelling dan de gemiddelde renner die zich zo vroeg al naar de start begeeft.

In het village départ laat Raymond Poulidor zich gewillig met Jan en alleman fotograferen. De legende deelt ook scheutig foto's met handtekening uit. Zoals iedere dag. Het is een aardig pak, maar een half uurtje later is de stapel foto's al op. Iedereen houdt van Pou Pou en Pou Pou houdt van iedereen. Verder is het rustig. Renners zie je er vandaag nauwelijks. Er is werk aan de winkel.

Hard werk is het vandaag. Gekkenwerk. Alleen het optillen van een tas is in deze helse temperaturen al een opgave. Kenner Breukink krijgt helemaal gelijk. De op revanche beluste Jan Ullrich maalt met een fenomenaal tempo de pedalen rond. De putsch van de Duitser slaagt boven verwachting. Zijn stralende lach na afloop is veelzeggend. De Duitser is verlost van een loden last. Armstrong wordt op diens sterkste punt verslagen met anderhalve minuut. De Texaan zal nu zelf de aanval moeten zoeken. Alleen pareren in de Pyreneeën is te riskant. En vlak 'Vino' niet uit. De Kazach rijdt een sublieme tijdrit en doet ook nog volop mee. Het wordt nog een hele leuke laatste week.

<< Terug