 Mocht
hij nog hoop gekoesterd hebben, dan moet Jan
Ullrich het resultaat van de tijdrit naar Nantes
als een hard gelag ervaren hebben. De Duitser
ging vijftien kilometer voor het einde van zijn
tijdrit hard onderuit. Letterlijk, want figuurlijk
was de Bianchi-kopman, die de eerste race tegen
de klok in deze Tour de France met overmacht
had gewonnen, weer sterk bezig. Hij wist weliswaar
niet echt afstand te nemen van gele-truidrager
Armstrong, maar dwong de Amerikaan in de regen
wel tot het uiterste.
Tot in die fatale bocht zijn fiets onder hem
weggleed. Niet het resultaat van gebrek aan
stuurmanskunst of de rekening voor een te riskante
aanpak, vond het slachtoffer. "Ik ging
echt niet te hard toen ik die bocht inging.
Ik had geen problemen in de bocht ervoor en
ook niet erna. Er moet een beetje olie op de
weg hebben gelegen."
Een stuk voorzichtiger ("Ik kon helaas
niet overgaan op regenbanden zoals in de Formule
1") reed de 29-jarige Duitser verder. Heelhuids
- buiten een beschadigde elleboog - de finish
bereiken was het volgende doel, nu Armstrong
uit het geel rijden niet meer tot de mogelijkheden
behoorde. "Ik dacht niet echt aan de gele
trui", bekende Ullrich nadat hij zijn wonden
gelikt had. "Dat zou alleen gelukt zijn
als niet ik maar Lance was gevallen. Dat ik
toch een beetje teleurgesteld was, was omdat
ik misschien de tijdrit had kunnen winnen."
 Verder
kan 'Der Jan' alleen maar met tevredenheid terugkijken
op zijn rentree in de Tourkaravaan. "Ik
ben naar Frankrijk gekomen om een etappe te
winnen. Meedoen voor de overwinning was mijn
doel voor volgend jaar. Strijden met Armstrong
om de eindzege zat niet in mijn plannen. Ik
ben daarom verrast dat het zo goed is gegaan."
Ondertussen was Armstrong een en al lof over
de nummer twee van het algemeen klassement,
die hij voor de Tour al zijn belangrijkste concurrent
noemde. "En dat was-ie ook. Hij bezorgde
ons kortere nachten en minder slaap. Voor het
eerst in een Tour. Niemand kan mij meer motiveren
dan Ullrich. Ik vind hem een groot kampioen.
Hij is terug op het hoogste niveau, misschien
nog wel hoger..."
<<
Terug
|
