 |
|
|
|
'Ik zie tijdens een etappe alles. Ook de vogeltjes'
Hij trainde een uurtje, sprak met de pers, rustte
uit en kroop 's avonds ook nog achter de computer
om vragen van de fans te beantwoorden. Michael Boogerd
chatte vanuit Frankrijk. Een verslag.
 Nadat
de technische problemen zijn verholpen en Boogerd
zijn excuses voor het ongemak heeft aangeboden,
begint het spel van vraag en antwoord. Een fan wil
weten wat Boogerd gedaan zou hebben, indien hij
geen profwielrenner was geworden. "Ik ben voor
de MTS geslaagd. Iets in techniek dus", legt
de Hagenaar uit. Ook is iemand benieuwd hoe het
er met zijn knieblessure voor staat. "Goed",
verzekert hij. "De hechtingen gaan er morgen
(donderdag) uit."
Eten, slapen en interviews geven, dat zijn volgens
de Hagenaar de voornaamste dingen die hij op de
rustdag doet. Marc geeft Boogerd drie opties om
uit te kiezen. Liefde, geluk of gezondheid. Het
antwoord van Boogerd is tweeledig. "Geluk =
gezondheid", repliceert hij. Meneer of mevrouw
Janssuh wil weten of Boogerd nog van plan is voor
een etappezege te gaan fietsen. "Daar ga ik
voor. In één van de komende Pyreneeënritten."
Wat Boogerd betreft mag het dan gaan regenen. "Hoe
slechter het weer, hoe beter." Het feit dat
zijn meesterknecht Marc Lotz alweer aan het trainen
is om hem bij te staan in de najaarsklassiekers,
geeft Boogerd, zo zegt hij 'veel moraal'.
Johan is benieuwd of de populaire coureur niet gek
wordt van alle verslaggevers die over het algemeen
klassement beginnen te zeuren. "Dat is inderdaad
om gek van te worden", meldt Boogerd, die verder
nog prijsgeeft dat hij buiten het werk veel met
Steven de Jongh optrekt. Minder spraakzaam is hij
als hem wordt gevraagd of hij tijdens een etappe
wel eens ruzie met een collega heeft gehad. "Met
verschillende renners. maar ik noem geen namen."
 Voetbal,
zo bekent Boogerd, interesseert hem naast wielrennen
het meest. Carsten wil van Boogerd weten wat, afgezien
van een valpartij, het pijnlijkst is voor een renner.
"Gelost worden", stelt de Hagenaar. Dilles
vraagt of Boogerd mensen langs de kant die met hem
meelopen niet eens een verschrikkelijke opdonder
wil geven? "Wel degene die met een fototoestel
op de weg staan en niet opzij gaan." Iedereen
is dus gewaarschuwd.
Marjan wil iets weten over Boogerds muzikale voorkeur.
Traint hij met muziek op? "Alleen bij krachttraining
en op de rollers. En dan het liefst op housemuziek."
Er zijn nog meer persoonlijke vragen. Bijvoorbeeld
over waarom wielrenners hun benen scheren ("voor
het masseren, dat is anders pijnlijk") en of
hij zijn kinderen later vrij laat met betrekking
tot hun keuze voor sport ("mocht ik ze hebben,
dan laat ik ze daar lekker vrij in").
Ook zijn er nogal wat vragen over hoe zijn dagprogramma
eruit ziet. Kato wil weten hoe laat wielrenners
het bed induiken. "Tien uur. Dat is nou een
goede vraag", complimenteert Boogerd. Op de
vraag of er verschil is tussen de Alpen en de Pyreneeen
is de Hagenaar duidelijk. "Het is allemaal
bergop. Ik zie geen verschil." Chantal is erg
benieuwd of Boogerd tijdens het fietsen kan genieten
van al het natuurschoon om hem heen. "Ik zie
alles. Ook de vogeltjes", zegt hij.
 Boogerd
bekent dat hij net als ieder ander mens wel eens
slapeloze nachten heeft. Een andere onthulling?
Zijn levensmotto is: leven en laten leven. Soms,
als hij enorm afziet, heeft hij spijt van zijn beroep.
Op de vraag welke koers hij graag nog eens wil winnen
klinkt het ferm: "Luik-Bastenaken-Luik."
Met de voorspelling dat Baden Cooke de etappe naar
Toulouse gaat winnen, wordt de chatsessie afgesloten.
"Komende dagen allemaal kijken en bedankt."
Het is tien uur. Boogerd moet naar bed.
<<
Terug
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
