|
De Tour de France bestaat honderd jaar. En
wie kun je beter terug laten kijken dan Martin
Ros, wielergek en schrijver van acht boeken
over de grootste wielerwedstrijd ter wereld?
Hij laat op geheel persoonlijke wijze zijn licht
schijnen over het roemruchte verleden, maar
ook over het heden van de Tour. Een vertelling
over 'La Grande Boucle' in vijf delen. Etappe
vijf, het slot.
 Armstrong
kan de Ronde van Frankrijk op 28 juli voor de
vijfde keer winnen en zich daarmee in een illuster
rijtje voegen. Jacques Anquetil won evenals
Hinault, Merckx en Indurain vijf maal de Tour,
maar verdient volgens Ros de meeste waardering.
"Anquetil was toch een grote renner. Hij was
een romantische coureur, die het vooral moest
hebben van zijn tijdritten. De manier waarop
hij zijn eerste Tourzege in 1957 behaalde, was
geweldig."
Volgens Ros was Anquetil geen uitgesproken klimmer.
Vandaar dat hij hem niet heeft beschreven in
zijn meest recente boek 'De klimmer'. "Eigenlijk
doet me dat wel verdriet, want hij kon best
aardig mee in de bergen. Maar ja, ik kan niet
iedereen meenemen in mijn boek."
"Anquetil dronk zonder moeite een fles
cognac op en belandde vaak beschonken in bed.
De volgende ochtend zat hij dan dizzy op de
fiets. Maar na een uur of drie, vier was hij
ineens weer in een glanzende vorm. Hij won etappes,
terwijl hij de avond ervoor dronken was."
 "De
Fransman had nog een andere curieuze eigenschap;
hij verpulverde de glazen waaruit hij had gedronken
en at ze vervolgens op. Hij is er nooit aan
gestorven. Anquetil had Coppi als voorbeeld.
Als zeventienjarige fietste hij helemaal naar
het huis van Coppi om achter zijn methodes te
komen. "
Drie kwartier
Ros bladert door zijn laatste boek en bewondert
nogmaals de renners waarover hij heeft geschreven.
Hij neemt nog een slok van zijn cassis. "Daar
heb je Charly Gaul. Dat is een heel klein kereltje,
de engel van het hooggebergte. Tsjonge, wat
kon die man klimmen. Die is ook fabuleus geweest.
Hij won de Tour van 1958. In één etappe vermorzelde
hij Bobet, Fédérico Bahamontes en Raphael Geminiani.
En dan niet met twee of drie minuten, maar met
drie kwartier. In één etappe."
Gaul was bij slecht weer in zijn element.
"Aan de vooravond van die bewuste etappe zegde
hij samen met zijn minnares en zijn knechten
de hele avond weesgegroetjes op. Hij bad dat
het hard zou gaan regenen. De volgende ochtend
viel de regen met bakken uit de hemel en was
er sprake van laag hangende bewolking, kortom
gruwelijk weer. En dat weer werkte geweldig
op de longen van Gaul, die gingen daardoor wijder
openstaan of zoiets. Ik weet niet precies wat
er gebeurde. Op de andere coureurs had dat weer
juist een slechte uitwerking."
 "Gaul
at de hele dag niets anders dan banaantjes,
die werden hem aangereikt zodat hij geen vergiftigd
voedsel tot zich nam. Hij leefde op bananen.
Als een koning ging hij naar boven. De ene berg
na de andere, ongelofelijk! Zelfs de mond van
Tour-directeur Jacques Goddet viel wijd open.
Hij had nog nooit zoiets meegemaakt. In één
etappe, in één etappe won Gaul de Tour. Jan
Janssen, in die beroemde laatste tijdrit, en
Jean Robic wonnen de Ronde van Frankrijk ook
in één etappe."
Laatste boek
Ros is een wielerliefhebber in hart en nieren.
Hij is verslaafd aan de Tour en niets kan hem
daarvan af helpen. "Het is een moordende sport,
een moorddadige sport, het is dé definitieve
sport. De grootste wielrenners in de Tour zijn
mijn grote helden van deze tijd. Ik ben er verzot
op ondanks alles wat er gebeurt. Dat er doping
gebruikt wordt, weet ik wel. Ik neem het ze
niet kwalijk. Dat gebeurt ook in andere sporten."
Ondanks zijn liefde voor de sport heeft hij
wel besloten dat zijn achtste boek ( De Klimmers)
zijn laatste boek is over wielrennen. "Ik vind
dit een waardig afscheid, want ik kan niet eeuwig
blijven schrijven."
 Ros
kruipt nog steeds graag op de fiets, maar snelheden
van 30 à 32 kilometer per uur, die hij
in zijn korte periode als wielrenner haalde,
bereikt hij niet meer. De Tour inspireert hem
om regelmatig zijn eigen etappe te rijden. "Als
de etappe voorbij is dan ga ik meteen een stuk
fietsen. Dan ga je harder.... Het is echt...."
Martin Ros & Wout Koster, De Klimmers - een
uitgave van Uitgeverij Thomas Rap, 327 pagina's
 Etappe
één: 'Armstrong danst als 'n teddybeer
naar boven' (11-06-03)
Etappe
twee: 'Coppi maakte het wielrennen tot een cultus'
(15-06-03)
Etappe
drie: 'Schande dat Pantani niet is toegelaten'
(18-06-03)
Etappe
vier: 'Tour opheffen als Armstrong zes keer
wint' (21-06-03)
<<
Terug
|
