Gert Jakobs (39) maakte van 1985 tot en met 1993 deel uit van het mondiale profpeloton. De Drentse krachtpatser maakte de hoogtijdagen van het Nederlandse cyclisme van dichtbij mee. Zijn grootste successen vierde hij bij Superconfex en Festina als trouwe knecht van Jean-Paul van Poppel en bij PDM als hulpje van Erik Breukink. Tegenwoordig werkt hij in discodancing Bays in Reutum en geeft hij regelmatig mountainbike-clinics.


Ik tilde mijn fiets over de dranghekken

"Na drie weken afzien in Frankrijk ben je mooi kapot, maar je krijgt geen rust. Je moet meteen door naar de criteriums. Boxmeer, Stiphout, Acht van Chaam... Elke dag is er wel een criterium en ik reed er zoveel mogelijk, want ik wilde toch het geld ophalen.

Een keer was ik zo kapot, dat ik in Boxmeer helemaal niet vooruit kwam. Ik had compleet lamme benen. Na een half uur dacht ik: 'Ik steek mijn hand omhoog en doe alsof ik een lekke band heb.' Ik wilde een ronde later weer aanpikken, dat mochten de profs. Maar ik stond daar te wachten en opeens had ik wel zin in koffie. Dus vroeg ik aan mensen die voor hun huis zaten of het goed was als ik even binnen een kop koffie kwam drinken. Dat vonden ze prima.

Ik tilde mijn fiets over de dranghekken en ging bij die mensen naar binnen. Nou, ik dus aan de koffie en mooi aan de praat. Totdat er iemand binnenkwam die vroeg of ik niet weer moest fietsen, want er waren nog maar tien rondjes te gaan. Het was zó gezellig dat ik helemaal vergeten was weer op te stappen. Ik ben weer aangesloten voor die laatste ronden en niemand had me gemist. De organisator is er gelukkig nooit achter gekomen, anders had het me nog geld gekost ook.

De dag erop ging ik samen met Jean-Paul van Poppel en Michel Cornelissen naar Steenwijk. Ik zat bij Van Poppel in de auto en Cornelissen reed in een andere auto achter ons aan. Van Poppel had een grotere auto en onze fietsen lagen daarom bij hem achterin, ook die van Cornelissen. Hij hield wel van een geintje en op een gegeven moment zegt hij tegen me: 'We gaan een mooie truc uithalen met Cornelissen.'

We komen aan in Steenwijk en we rijden naar de parkeerplaatsen die zijn gereserveerd voor de renners, die zijn gratis en liggen dichtbij de kleedkamers. Er staan daar altijd van die fanatieke mannetjes in oranje hemden en Van Poppel wijst naar de auto van Cornelissen en zegt tegen één van hen: 'Die auto zit al vanaf Zwolle achter ons aan. Ik denk dat hij er voor niets op wil. Controleer hem maar, ik durf te wedden dat hij geen fiets bij zich heeft.'

Dus wij rijden verder en Cornelissen wil hetzelfde doen, maar die oranjehemd springt voor de auto en laat hem er niet door. Cornelissen protesteren natuurlijk en proberen uit te leggen wie hij was, maar hij kwam er niet langs. Hij heeft zijn auto uiteindelijk op de gewone parkeerplaats moeten neerzetten.

Na de criteriums gingen we altijd hamburgers eten. Het was fietsen, dan zo snel mogelijk douchen en aankleden en proberen voor twaalf uur een McDonald's te vinden om een paar hamburgers naar binnen te werken. Na drie weken spaghetti was dat zo lekker."

<< Terug