 |
|
|
|
Gert Jakobs (39) maakte van 1985 tot en met 1993 deel
uit van het mondiale profpeloton. De Drentse krachtpatser
maakte de hoogtijdagen van het Nederlandse cyclisme van
dichtbij mee. Zijn grootste successen vierde hij bij Superconfex
en Festina als trouwe knecht van Jean-Paul van Poppel
en bij PDM als hulpje van Erik Breukink. Tegenwoordig
werkt hij in discodancing Bays in Reutum en geeft hij
regelmatig mountainbike-clinics.
Als een idioot omlaag en als een bezetene
naar boven
"De Aspin, Tourmalet en Luz Ardiden zijn verschrikkelijke
bergen. Ik weet nog dat ik voor de allereerste keer de
Tourmalet op reed. Op een bepaald moment fiets je door
allerlei tunnels en dan kom je in een skidorp terecht.
Ik keek om me heen en dacht: mooi, ik zal wel er wel bijna
zijn. Maar dan begint het pas, hè. Dan wordt de
berg heel erg steil. En met die snikhete zon op je dakpan
is het bijna niet te doen. Dat is afzien, hoor.
Bij Luz Ardiden denk je natuurlijk ook direct aan Lourdes,
het bedevaartsoord. We zaten de eerste keer daar in een
hotel. Ik sliep met Jean-Paul van Poppel op de kamer.
We hadden om een uurtje of acht gegeten en lagen op bed
wat te rusten. Opeens hoorde ik heel veel lawaai. Ik zeg:
Van Poppel, wat is dat allemaal voor lawaai buiten? Was
er een complete optocht van mensen op weg naar die grot.
Wel honderden meters lang.
Mensen met wandelstokken, in rolstoelen, zonder armen
of benen... Figuren die ze allemaal niet op een rijtje
hadden. Alles trok voorbij. Heel speciaal. Ik heb er lang
op het balkon naar staan te kijken. Ik zei nog tegen Van
Poppel: we moeten er ook achteraan gaan. Doen we snel
een schietgebedje, zodat we de finish halen. Vond hij
niet zo'n goed idee. Het was ook niet nodig, want als
je die rit op tijd binnenkomt heb je het zwaarste wel
gehad.
Wij hadden er zo tussen kunnen gaan lopen, want wij zagen
er na die etappe ook niet al te vrolijk meer uit. De Tourmalet
en Luz Ardiden: dat zijn echt hele zware beklimmingen.
In het begin heb je nog bebossing, maar hoe hoger je komt,
hoe kaler het wordt. Het wordt in die etappe voor veel
renners D-day. Ik weet zeker dat er veel coureurs in hun
broek schijten, omdat ze bang zijn buiten de tijd te komen.
Die zullen echt volgas moeten rijden. Als een idioot omlaag
en als een bezetene naar boven. En dan maar hopen dat
je op tijd binnenkomt."
<< Terug
|
|
|
|
|
|
|
|
|
