 |
|
|
|
Gert Jakobs (39) maakte van 1985 tot en met 1993 deel
uit van het mondiale profpeloton. De Drentse krachtpatser
maakte de hoogtijdagen van het Nederlandse cyclisme van
dichtbij mee. Zijn grootste successen vierde hij bij Superconfex
en Festina als trouwe knecht van Jean-Paul van Poppel
en bij PDM als hulpje van Erik Breukink. Tegenwoordig
werkt hij in discodancing Bays in Reutum en geeft hij
regelmatig mountainbike-clinics.
Die gekke Nederlanders duwden mij gewoon
Alpe d'Huez op
"In 1987, bij mijn eerste Tour, reed ik Alpe d'Huez
met een glimlach op. Ik hoefde alleen de eerste twee bochten
eigenlijk maar te trappen, daarna werd ik door al die
gekke Nederlanders de berg opgeduwd. Ik kwam echt hartstikke
fris boven. Als het op alle cols zo was gegaan, dan had
ik kort in het klassement kunnen eindigen.
 Een
dag voor de etappe had ik een interview aan de Wereldomroep
gegeven. Daarin vroeg ik de mensen mij een plezier te
doen en mij op Alpe d'Huez zo hard en zo lang mogelijk
te duwen als maar kon. Nou, dat heb ik geweten. We reden
met een groepje van een man of 25 naar de berg. Ik ging
echt sprintend de eerste twee bochten door, zodat ik alleen
zou rijden. Nou, en daar stonden al die gekke Nederlanders.
Ik hoorde ze schreeuwen: Jakobs komt eraan. Ik begon aan
de col met een achterstand van 38 minuten, of zoiets.
Aan de finish had ik zes minuten op de winnaar gewonnen...
Ik werd de hele berg geduwd. Dat mocht natuurlijk niet
van de jury, die achter ons reed. Daarom deed ik steeds
mijn hand naar achteren en maakte het gebaar van: stoppen,
niet doen. Maar tegelijkertijd zei ik: duw maar. Ga maar
door. Er waren toen nog niet zoveel dranghekken als nu.
Uiteindelijk kreeg ik wel een paar minuten tijdstraf en
een boete. Maar die heeft Jan Raas betaald, die had dat
er graag voor over. Jean-Paul van Poppel vroeg me na afloop
van de etappe ook nog waarom ik opeens ging sprinten,
toen we Alpe d'Huez bereikten. Hij snapte er niks van.
Geloof me, die col is helemaal niet zwaar. Nu nog kom
ik wel eens mensen tegen die zeggen dat ze me geduwd hebben
op Alpe d'Huez. Ik had nooit gedacht dat één
interview zo'n impact zou hebben. Maar ja, iedereen zit
natuurlijk in de camper met een glas bier bij de transistor-radio.
Voor alle Nederlanders was het machtig mooi. En voor mij
ook."
<< Terug
|
|
|
|
|
|
|
|
|
