 |
|
|
|
Gert Jakobs (39) maakte van 1985 tot en met 1993 deel
uit van het mondiale profpeloton. De Drentse krachtpatser
maakte de hoogtijdagen van het Nederlandse cyclisme van
dichtbij mee. Zijn grootste successen vierde hij bij Superconfex
en Festina als trouwe knecht van Jean-Paul van Poppel
en bij PDM als hulpje van Erik Breukink. Tegenwoordig
werkt hij in discodancing Bays in Reutum en geeft hij
regelmatig mountainbike-clinics.
Het werd in de ploegentijdrit nooit
wat met ons
"Toen ik voor Jan Raas reed, hadden we geweldige
tijdrijders in de ploeg. Mannen als Maarten Ducrot, Jelle
Nijdam, Rolf Gölz en Gerrit Solleveld hadden aan
WK's en Olympische Spelen meegedaan. Die mannen konden
echt tempo rijden. Maar toch werd het tijdens de ploegentijdritten
in de Tour nooit wat met ons.
 In
1988, ik reed mijn tweede Tour, hadden we in de tijdrit
een hele goede tussentijd. Jan Raas kwam naast ons rijden
en schreeuwde: 'jongens, het gaat hartstikke goed. We
liggen tweede op tien seconden van Panasonic. Gas geven.'
Panasonic was destijds natuurlijk onze grote concurrent.
Toen we hoorden dat ze sneller waren dan wij hadden we
zoiets van: verdorie, dat nooit.
Nou, wij geven dus gas. Twee kilometer later was het al
met ons gebeurd. Waren er opeens vier man afgewaaid, ik
weet niet meer wie. Ik bengelde nog aan de staart... Met
vijf man heeft een ploegentijdrit geen zin meer. Ik geloof
dat we tiende of elfde zijn geworden. Ik heb het er gisteren
nog met Solleveld (beiden waren te gast in het Tourjournaal)
over gehad. Jelle Nijdam kon zo geweldig hard fietsen...
Als hij in het rood ging rijden, dan zaten de anderen
al op het kookpunt.
Bij PDM ging het beter. Ik weet nog dat we een ploegentijdrit
reden waarin na vijftien kilometer een colletje lag. Ploegleider
Jan Gisbers wilde dat er op mij werd gewacht. Kijk, als
ze vol waren doorgereden, dan hadden ze misschien een
halve minuut gewonnen. Met als consequentie dat er twee
man af waren. Nu kon ik na die col flink doortrekken en
mijn werk doen. We werden uiteindelijk tweede.
De kunst van een ploegentijdrit is om gelijkmatig te rijden.
Het tempo moet erin blijven. Ook als je zwakste man op
kop rijdt. Je kunt zo'n renner beter korter op kop laten
rijden in het normale tempo, dan iets langer met als het
gevolg dat het tempo te veel zakt. Once kan dat heel goed.
Ze trainen er ook veel op."
<< Terug
|
|
|
|
|
|
|
|
|
