Neerlands wielerboegbeeld Michael Boogerd beleefde in de 89ste editie van de Tour zijn finest hours, toen hij na een lange solo de koninginnenrit op zijn naam wist te schrijven. Het was zijn mooiste overwinning uit zijn carrière. De komst van Levi Leipheimer naar Rabobank werkte verlossend voor 'Bogey'. De last die op zijn schouders drukte sinds zijn vijfde plaats in het eindklassement van de Tour van 1998, viel weg.

Jaar in jaar uit gold de Hagenaar als een mogelijke winnaar van de belangrijkste wielerronde. Die hooggespannen verwachting kon door Boogerd de afgelopen jaren niet worden ingelost. De allrounder kan op alle fronten met de allerbesten mee, maar komt net te kort om alle dagen in het hooggebergte te pieken. Ieder jaar zat er wel een mindere excercitie tussen, die hem op slag kansloos maakte voor een podiumplaats. Ook in de tijdritten moest Boogerd te veel terrein toegeven op de sterkste kleppers van het peloton. Met de jaren groeide het realisme bij de Rabobankploeg en niet in de laatste plaats bij Boogerd zelf: een plaats op het podium in Parijs is waarschijnlijk te hoog gegrepen.

Boogerd zou Boogerd niet zijn als hij niet zo lang mogelijk met een schuin oog naar het klassement blijft kijken. En misschien wel de volle drie weken lang. Vorig jaar eindigde hij immers toch op een fraaie twaalfde plaats in de rangschikking. Zijn doel dit jaar is echter het winnen van de wereldbeker. Hij heeft al aangekondigd dat hij de Ronde van Frankrijk gebruikt om zich in topvorm te rijden voor de najaarsklassiekers. Misschien kan hij zijn kopman Leipheimer nog bijstaan en op een goede dag het succes van vorig jaar nog eens overdoen.