Bernard Hinault: een opmerkelijk renner

Bernard Hinault was in de jaren zeventig en tachtig een opmerkelijk renner. Het krachtmens uit Bretagne zocht zijn wedstrijden altijd uitgekiend uit. Als Hinault zichzelf een doel stelde, slaagde hij er meestal in om dat te verwezenlijken. Met vijf Tourzeges is hij samen met Eddy Merckx, Jacques Anquetil en Miguel Indurain recordhouder.

Bernard Hinault was eigenlijk voorbestemd om bankwerker te worden. Om dat vak te leren fietste de toen 13-jarige Hinault elke dag van het oude boerderijtje van zijn grootouders in La Clôture naar de 'Ecole du Sacré-Coeur' in Saint-Brieuc. Als hij op zijn racefiets onderweg de verraderlijke Côte d'Yffiniac beklom, leefde hij zich helemaal uit. Met een doorweekt shirt kwam hij elke dag aan op school.

Atletiek
Hinault besloot echter eerst om atleet te worden. Hij liep crossen en eindigde op 14-jarige leeftijd zelfs als tiende in het crosskampioenschap van Frankrijk. Hinault legde gedurende de drie jaar dat hij atletiek beoefende de basis voor zijn wielerloopbaan. Op 2 mei 1971 prijkte de naam van Hinault voor de eerste keer op de deelnemerslijst van een wielerwedstrijd. Tot verbazing van alles en iedereen stond hij in het kleine dorpje Planguenoual ook meteen op de hoogste trede van het ereschavot. Hinault reed op de racefiets van zijn oudere broer Gilbert het complete peloton aan flarden.

In dat eerste jaar won hij twaalf van de twintig wedstrijden waar hij aan de start verscheen. Daarmee begon één van de spraakmakendste carrières in de wielersport. Ploegleider Cyrille Guimard gaf Hinault in 1975 de kans om professional te worden. Hij greep die mogelijkheid met beide handen aan en kreeg alle tijd van Guimard om in de luwte aan het nieuwe profbestaan te wennen.

Doorbraak
In 1975 werd Hinault al kampioen van Frankrijk in de achtervolging. Zijn grote doorbraak beleefde hij in 1978 toen hij als debutant aan de haal ging met de eindzege in de Tour de France. In de jaren 1979, 1981 en 1982 legde Hinault het hele Tourpeloton zijn wil op. Gesteund door een sterke ploeg werden de aanvallen van zijn concurrenten in de kiem gesmoord.

Hinault evenaarde in 1985 het record van Jacques Anquetil. Van het verwachte duel met Laurent Fignon kwam niets terecht, omdat de gebrilde Fransman vanwege een blessure thuisbleef. Hinaults ploeggenoot Greg Lemond moest zich al voor de start in de knechtenrol schikken. De Tour werd in dat jaar alleen nog even spannend toen Hinault in de etappe naar St. Etienne keihard tegen het asfalt smakte. De volgende dag liet de krachtpatser zien dat hij weer helemaal hersteld was en zijn vijfde Touroverwinning kwam niet meer in gevaar.