| |
Skeleton is na 54 jaar weer opgenomen in het olympisch
programma. Bij de Spelen in Sankt Moritz (1948) werd skeleton
voor de laatste keer georganiseerd. In Salt Lake City
zullen de echte durfals zich weer op de buik, met het
hoofd naar voren, het ijskanaal instorten.
In de Zwitserse plaats Sankt Moritz werd skeleton uitgevonden.
Het is dan ook geen toeval dat zowel in 1924 als in 1948
deze sport olympisch was, want beide keren vonden de Winterspelen
in Sankt Moritz plaats.
Toch kleeft er in Salt Lake City nog een primeur aan deze
sport: voor de eerste keer in de geschiedenis mogen er
net als bij het bobsleeën ook dames aan skeleton
meedoen.
Glibberig ijskanaal
De deelnemers begeven zich met hun sleetje twee keer in
het glibberige
ijskanaal, waarbij de gemiddelde tijd tevens de eindscore
is. Na de eerste run wordt een klassement opgemaakt. Bij
de heren gaan de snelste twintig en bij de dames de snelste
twaalf door naar de tweede run.
De Amerikaan Jack Shea wordt op 20 februari op het Utah
Olympic Park door insiders gezien als de favoriet voor
de eindzege bij de heren. Ook aan de Zwitser Gregor Stahli,
die dit seizoen vier wereldbekerwedstrijden op zijn naam
bracht, en Shea's landgenoot Chris Soule worden goede
kansen toegedicht. Bij de dames hebben de Amerikaansen
Lea Ann Parsley en Tristan Gale de meeste kans op een
gouden medaille. |
