| |
De
1.500 meter van Marianne Timmer
De
1.500 meter van Tonny de Jong
De
1.500 meter van Renate Groenewold
De
1.500 meter van Annamarie Thomas
De
1.500 meter van Anni Friesinger
Tonny
de Jong na haar rit
Renate
Groenewold na haar rit
Annamarie
Thomas na haar rit
Anni
Friesinger na haar rit
Anni
Friesinger heeft de critici de mond gesnoerd door de
1.500 meter te winnen. De Duitse, die tijdens deze Spelen
nog niet aan de torenhoge verwachtingen wist te voldoen,
reed een nieuw wereldrecord: 1.54,02. Haar landgenote
Sabine Völker (zilver) en de Amerikaanse Jennifer
Rodriguez (brons) kwamen niet meer aan die tijd. Voor
Renate Groenewold verliep de race dramatisch. De winnares
van de zilveren medaille op de 5.000 meter viel. Tonny
de Jong was met de zevende tijd de beste Nederlandse.
Friesinger schitterde het hele seizoen al in de wereldbekerwedstrijden,
maar wist in Salt Lake City niet te imponeren. Op de
3.000 meter werd de Beierse vierde en op de 1.000 meter
vijfde. In de Duitse pers kwam de kritiek los, maar
Friesinger bleef koel en maakte haar favorietenrol waar.
"Ik wist dat ik goed in vorm was, ook al gingen
de vorige races niet zo goed", vertelde Friesinger
na haar gouden race met een brede glimlach. Ze zei wel
dat de favorietenrol haar zwaar gevallen was: "Bij
alle andere afstanden wonnen de favorieten niet. Ik
dacht: alsjeblieft, laat dat op de 1.500 meter niet
zo zijn."
Goedlachs
De goedlachse Friesinger moest in zeventiende rit uitkomen
tegen de Japanse Aki Tonoike. Op de borden stond het
aangescherpte olympische record (1.55,71) van Chris
Witty, de Amerikaanse winnares van de 1.000 meter. Daarmee
had Friesinger weinig problemen: ze reed ruim anderhalve
seconde sneller en verbeterde haar eigen wereldrecord
dat stond op 1.54,38.
Na de gouden race reed alleen Friesingers landgenote
Sabine Völker nog onder de 1.55, maar met 1.54,97
was ze nog bijna een seconde langzamer dan Friesinger
had gereden. Ook Jennifer Rodriguez, de favoriete van
het toegestroomde Amerikaanse publiek, deed Friesinger
niet meer huiveren. De oud-rolschaatster werd wel derde
in 1.55,32.
Kater
Voor
de Nederlandse afvaardiging was het podium te hoog gegrepen.
Vooral Renate Groenewold, in Nederland tot de kanshebbers
op een medaille gerekend, hield een flinke kater over
aan de wedstrijd. Ze was op weg naar een goede klassering,
maar raakte in de tweede bocht zodanig uit balans dat
ze onderuit ging. "Ik zakte gewoon door m'n benen",
vertelde Groenewold nadat ze de teleurstelling enigszins
had verwerkt. "Ik lach wel weer een beetje, maar
als een boer met kiespijn. Het is nu gewoon even balen.
Het is niet anders." Bij haar val was Groenewolds
schouder even uit de kom geschoten. "Dat heb ik
wel vaker. Ik heb er nu nog maar een beetje last van."
Marianne
Timmer had ook weinig schik. Bij haar kwam de teleurstelling
na een slecht verlopen race. Timmer wilde voor "alles
of niets" gaan en ging als een razende van start.
Ze opende onder het wereldrecordschema, maar zakte al
vrij snel in. "Ik kreeg zo'n vette klap, da's gewoon
slecht." En dus kwam Timmer, in Nagano nog goed
voor goud op de mijl, in de voorlaatste ronde vrijwel
tot stilstand, resulterend in een uiterst matige eindtijd
van 1.59,60. "Uiteindelijk werd het dus niets."
Helaas pindakaas
Ook voor Annamarie Thomas zat er geen medaille in: ze
werd elfde in 1.56,45. "Het was niks bijzonders.
Ik heb m'n best gedaan, maar het zat er gewoon niet
in. M'n races tijdens deze Spelen zijn behoorlijk teleurstellend
verlopen, ja. Het is jammer. Helaas pindakaas...",
was het nuchtere commentaar van Thomas.
Tonny
de Jong vormde de enige uitzondering op de slechte Nederlandse
prestaties. Een degelijke race bracht haar voor even
op de tweede plaats van het klassement. Uiteindelijk
zakte ze terug naar een zevende stek. Ze moest precies
twee seconden toegeven op de tijd van Friesinger: 1.56,02.
"Ik had misschien iets sneller moeten starten",
bekritiseerde De Jong haar mijl. De Jong moet zaterdag
nog uitkomen op de 5.000 meter en ziet de 1.500 meter
als een goede opwarmer: "Dit is wel lekker voor
het zelfvertrouwen."
De val van Renate Groenewold:
|