| |
1.500 meter
De 1.500 meter is voor velen de mooiste afstand van het
schaatstoernooi, het nummer namelijk waarop sprinters,
allrounders en specialisten tegen elkaar in het strijdperk
treden. De afstand, die zich door de jaren heeft ontwikkeld
tot een verlengde sprint, wordt gekenmerkt door de 'tussenronde'
waarin de mannen van de jongens en de vrouwen van de meisjes
worden gescheiden. Veel sprinters en te hard van stapel
gelopen schaatsers lopen na die ronde vaak tegen de lamp,
terwijl de diesel van de allrounders dan op gang moet
zijn gekomen om de opgelopen achterstand weg te werken.
Of die tussenronde in Salt Lake ook de scherprechter wordt,
is nog maar de vraag. Volgens Erben Wennemars, die zich
niet voor de 1.500 meter wist te kwalificeren, is het
Amerikaanse ijs zo snel dat een sprinter geheid met de
zege aan de haal zal gaan. De allrounders, die beter uit
de verf komen op zwaarder ijs, zullen volgens de Zwollenaar
geen rol van betekenis gaan spelen. Ådne Søndrål
is de laatste jaren de grote jongen op deze discipline
en de olympisch- en wereldkampioen gaat in Salt Lake City
dan ook als grote favoriet van start. De krachtpatser
uit Noorwegen mist de explosiviteit van de sprinter en
het duurvermogen van de allrounder en heeft zich daarom
toegelegd op het rijden van de mijl. Vanzelfsprekend is
een gouden plak voor Søndrål echter niet,
daarvoor is de tegenstand op de Spelen van een te hoog
niveau.
Vanuit het Nederlandse kamp krijgt de Noor te maken met
Jan Bos, Ids Postma
en Rintje Ritsma, voor wie het zijn allerlaatste kans
op olympisch goud wordt, en Jochem Uytdehaage, die tijdens
de 'skate-off' tegen Wenemars in Heerenveen dankbaar gebruik
maakte van de zware omstandigheden en een laatste binnenbocht
waar Wennemars met een laatste buitenbocht werd opgezadeld.
De Amerikaan Derek Parra, tweede op de WK afstanden en
winnaar van de WB-wedstrijd in Den Haag, zou de theorie
van Wenemars wel eens om zeep kunnen helpen, terwijl ook
de Noor Petter Andersen tot de favorieten gerekend mag
worden. De Zuid-Koreaanse wereldrecordhouder Kyou-Huyk
Lee (1.45,20) is eveneens een medaillekandidaat en als
outsiders kunnen de namen Aleksandr Kibalko, Dustin Molicki,
Yusuki Imai, Hiroyuke Noake en Joey Cheek genoemd worden.
De winnaar van de WB-wedstrijd in Berlijn, Jakko Jan Leeuwangh,
sneuvelde in de olympische trials en komt niet in actie
op het hoogtepunt van het seizoen in de mormonenstad.
Ook Erben Wennemars, die in januari in Calgary een handgeklokt
en daardoor officieus wereldrecord reed, miste de kwalificatie.
Hierdoor moet de Oranje-delegatie het zonder de twee snelste
Nederlanders ooit op de mijl stellen.
Grote afwezige bij de dames is veelvoudig kampioene Gunda
Niemann, die zwanger is en het olympische seizoen daardoor
plots links moest laten liggen. De honneurs zullen ongetwijfeld
op meer dan voortreffelijke wijze worden waargenomen door
Europees- en wereldkampioene allround Anni Friesinger.
De schaatsster uit Inzell mag zich op alle afstanden vanaf
de 1500 meter favoriete noemen. Op de mijl werd ze vorig
jaar maart in Salt Lake City wereldkampioene. Ze bleef
toen Maki Tabata en Cindy Klassen voor, met wie de Duitse
ook nu weer rekening zal moeten houden. Verder zullen
haar landgenotes Sabine Völker en Claudia Pechstein
en de 'plaatselijke' favoriete Jennifer Rodriguez hun
vizier op het goud gericht hebben, terwijl vrouwen als
Chris Witty, Varvara Barysjeva, Li Song en de Nederlandse
afvaardiging bestaande uit titelverdedigster (!) Marianne
Timmer, Annamarie Thomas, Tonny de Jong en Renate Groenewold
hopen op een rol van betekenis.
10.000 meter
 Gianni
Romme is vastberaden: de olympische gouden plak op de
10.000 meter gaat gewoon weer mee naar Brabant. Romme
was dit seizoen oppermachtig op de vijf kilometer, maar
een mislukt olympisch kwalificatietoernooi kostte hem
een startplaats voor Salt Lake City. Op het nippertje
veroverde hij wel een plaats voor de 10 kilometer - in
het kielzog van Bob de Jong en Jochem Uytdehaage reed
Romme in Heerenveen naar de derde tijd- zodat hij slechts
één van zijn twee olympische titels kan
verdedigen.
Huizenhoog favoriet is Romme echter allerminst. Daarvoor
presteerde hij te pover in Heerenveen. Bob de Jong is
een geduchte tegenstrever: hij werd vorig jaar tweede
op de WK-afstanden, achter de nu niet gekwalificeerde
Carl Verheijen. Tijdens de olympische trials was echter
De Jong de snelste. Daarnaast is Frank Dittrich, de Duitse
veteraan, precies op het juiste moment van zijn lange
loopbaan aan een ijzersterk jaar bezig. Tijdens de wereldbekerwedstrijd
in Den Haag won hij voor het eerst een tien kilometer
en op de EK-allround in Erfurt bleef hij Jochem Uytdehaage,
Carl Verheijen en Bart Veldkamp de baas. Op diezelfde
EK reed ook de Pool Pavel Zygmunt een prima 'tien'. Ten
slotte mag uiteraard Bart Veldkamp niet ontbreken in het
rijtje kanshebbers, terwijl Vadim Sajoetin en de Noren
Eskil Ervik en Lasse Saetre eveneens erkende stayers zijn.
 500
meter
De 500 meter is het terrein van de snelheidsduivels met
de razendsnelle
openingen, het hoge slagentempo, het lopen in de bocht
en het sterke eindschot. Het is de vraag of de Nederlanders
zich in het geweld van de Canadezen, Amerikanen en Japanners
kunnen handhaven.
Favorieten zijn de Japanse titelverdediger Hiroyasu Shimizu,
de Canadese waaghalzen Mike Ireland en Jeremy Wotherspoon
en de Amerikaanse troef Casey FitzRandolph. Ireland, Wotherspoon
en FitzRandolph maakten eerder dit seizoen tijdens de
wereldbekerwedstrijden in Calgary en Salt Lake City de
dienst uit, maar verwacht mag worden dat de dit seizoen
met rugproblemen kampende
wereldrecordhouder Shimizu (34,32, vorig jaar maart gereden
op de Utah Olympic Oval) er op de Spelen weer zal staan.
De Nederlandse heren past de rol van outsider voor een
podiumplaats. Om goud te winnen moet waarschijnlijk een
wereldrecord op de klokken worden gebracht en dat lijkt
op de sprint niet weggelegd voor het Oranje-trio Gerard
van Velde, Jan Bos en Erben Wennemars. Dan moet naast
de topfavorieten ook nog worden afgerekend met de overige
leden van de brede subtop, die onder anderen uit Manabu
Horii, Joey Cheek, Janne Hänninen, Kyou-Hyuk Lee,
Sergej Klevtsjenja en Toyoki
Takeda bestaat.
Bij de dames is de spanning minder groot dan bij de heren.
Oorzaak is het schrikbewind dat Catriona LeMay-Doan nu
al jaren op de korte sprintafstand voert. In de afgelopen
vijf seizoenen werd de 31-jarige Canadese wereldkampioen
op de 500 meter, in 1998 won ze olympisch goud op die
afstand en bijna vanzelfsprekend
is LeMay-Doan wereldrecordhoudster (37,22, Calgary).
De strijd om het overige eremetaal lijkt op voorhand interessanter.
Andrea Nuyt, Svetlana Zjoerova, Sabine Völker en
Monica Garbrecht maken de meeste kans op een plek op het
podium naast LeMay-Doan. Misschien dat Eriko Sanmiya,
Anzjelika Kotjoega, Sayuri Osuga of Tomomi Okazaki in
topvorm voor een verrassing kunnen zorgen. Marianne Timmer
lijkt veroordeeld tot een bijrol, terwijl een mogelijk
optreden van Marieke Wijsman vooral als opwarmertje voor
de dubbele afstand geldt.
1.000 meter
 Ids
Postma staat voor de zware taak zijn in Nagano veroverde
olympische titel op de kilometer te verdedigen. De Friese
boerenzoon zegevierde vier jaar geleden verrassend op
het Japanse ijs, nadat een gouden missie op zijn favoriete
1.500 meter was mislukt. Of Postma in staat zal zijn de
internationale sprintelite opnieuw de loef af te steken,
is maar de vraag.
Jeremy Wotherspoon lijkt de meeste aanspraak te kunnen
maken op het goud:
de Canadees is wereldkampioen en wereldrecordhouder op
de 1.000 meter (1.07,72) en voert momenteel het wereldbekerklassement
aan, dat hij vorig jaar winnend afsloot. Competitie mag
de lange wat sloom ogende schaatser verwachten van de
sprinters Casey FitzRandolph, Mike Ireland, Jan Bos en
Erben Wennemars, die met zijn Nederlands record van 1.07,88
tot het selecte groepje behoort dat dit seizoen de 1.08-grens
slechtte. Wotherspoon en Ireland zijn de anderen. Voor
een podiumplaats mogen bovendien de namen Toyoki Takeda,
Casey FitzRandolph en Joey Cheek niet zomaar doorgestreept
worden, terwijl de 1.500 meter-specialisten Ids Postma
en Ådne Søndrål evenzeer op de loer
liggen.
Bij de dames is de titel eveneens nog in Nederlandse handen.
Marianne Timmer zegevierde vier jaar geleden op zowel
de kilometer als de schaatsmijl en veroverde een jaar
later de wereldtitel op die afstand om in 2000 tweede
te worden op de WK. In het pre-olympisch jaar ging het
allemaal minder met de Groningse en ook dit jaar wist
ze nog geen potten te breken.
De prestatiecurve bij 'Timmertje' loopt dit seizoen gestaag
omhoog - hoewel haar optreden op de WK-sprint beneden
de maat bleef - en wie weet ligt er opnieuw goud in het
verschiet. De immer grillig presterende, maar vaak op
het juiste moment in topvorm verkerende schaatsster moet
daartoe afrekenen met enkele dames, die de laatste twee
jaar nadrukkelijker van zich deden spreken: de Duitse
toppers Monique Garbrecht en Sabine Völker (met 1.14,06
houdster van het wereldrecord), Catriona LeMay-Doan uit
Canada, de Amerikaanse favorieten Chris Witty en Jennifer
Rodriguez, de Japanse Eriko Sanmiyo, de Russische Svetlana
Zjoerova en de op de WK in Hamar verrassend sterk voor
de dag komende Anzjelika Kotjoega.
 Tijdens
de olympische trials bleven Annamarie Thomas en Andrea
Nuyt rivale Timmer voor en ze mogen in staat worden geacht
die prestatie in Salt Lake City te herhalen. Nuyt liet
op de WK in Hamar met een tweede en derde plaats zien
dat ze flinke progressie heeft geboekt op de lange sprintafstand.
Ten slotte mag ook allround wereldkampioene Anni Friesinger
niet in het rijtje medaillekandidaten ontbreken. Voor
Marijke Wijsman, de vierde Nederlandse vertegenwoordigster,
geldt het olympische adagium: meedoen is belangrijker
dan winnen.
3.000 meter
De drie kilometer lijkt een aangelegenheid te gaan worden
voor de Duitse
vrouwen Claudia Pechstein en Anni Friesinger. De enigen
die het beide
kemphanen enigszins moeilijk kunnen gaan maken, zijn de
Canadese Cindy
Klassen en de Japanse Maki Tabati, terwijl Nederland zijn
hoop gevestigd heeft op marathonschaatsster Gretha Smit
en Renate Groenewold, de kersverse houdster van het Nederlands
record.
Pechstein is houdster van het wereldrecord (met haar 3.59,26
is ze de enige vrouw die ooit binnen de vier minuten wist
te blijven), maar de in de voormalige DDR geboren allroundster
staat in Duitsland (en Nederland) in de schaduw van de
populaire Friesinger. Laatstgenoemde maakt tot nu toe
een fantastisch seizoen door, waarin ze alle WB-3.000
meters wist te winnen en in Erfurt de Europese allroundtitel
voor zich opeiste. Vraag is echter of Friesinger tot de
Spelen in de winning mood kan blijven en of ze dus haar
seizoen goed heeft opgebouwd.
Klassen was lange tijd de enige die op een tijd kon bogen
die in de buurt van de twee Duitse coryfeeën kwam,
al wist in de weken voorafgaand aan de Spelen Maki Tabati
te imponeren door het wereldrecord te benaderen. Ook Renate
Groenewold demonstreerde een groeiende vorm: zij bracht
het Nederlands record op 4.02,37. Een groot vraagteken
staat achter de naam van Gretha Smit, de ster van het
marathonpeloton die halverwege het seizoen als 'tussendoortje'
een 3.000 meter reed en prompt op een veelbelovende tijd
uitkwam. Ze besloot zich aan te melden voor de olympische
trials in Heerenveen, waar ze de gevestigde orde naar
huis reed en een startplaats op de drie en de vijf kilometer
van Salt Lake City binnensleepte. Ongewis is echter nog
even wat de bloemiste uit Rouveen onder druk klaarspeelt
op het Amerikaanse recordijs, al is Smit meer voor de
vijf dan de drie kilometer naar Salt Lake City afgereisd.
5.000 meter
Bob de Jong, Jochem Uytdehaage en Carl Verheijen zorgen
voor de Nederlandse
inbreng op de vijf kilometer. Het drietal mag in staat
worden geacht voor minimaal een dubbelslag te gaan zorgen.
De ranglijst met de snelste tijden op deze afstand wordt
immers gedomineerd door Nederlandse schaatsers. Op de
zesde plaats is Vadim Sajoetin de eerste rijder met een
andere nationaliteit.
Wereldrecordhouder, olympisch- en Nederlands kampioen
en winnaar van de drie dit seizoen verreden WB-vijf kilometers,
Gianni Romme, is de grote afwezige. De Brabander reed
een voor zijn doen belabberde olympische kwalificatierit
en werd vervolgens zonder pardon opzijgeschoven door de
keuzecommissie. Sicco Janmaat, de nummer vijf op de wereldranglijst
op deze discipline, mist de Spelen door een vroeg in het
seizoen opgelopen blessure.
De grootste concurrentie mogen de Nederlanders verwachten
van schaatsbelg
Bart Veldkamp, zijn Russische ploeggenoot Vadim Sajoetin,
de Duitse diesel Frank Dittrich en de Noren Eskil Ervik,
Lasse Saetre en Stian Björge. Wie de sterkste Oranje-pion
is, zal afhangen van de vorm van de dag: Bob de Jong is
weliswaar wereldkampioen en het best geklasseerd in de
wereldbeker, maar Uytdehaage troefde hem af tijdens de
olympische trials. De Utrechter werd op zijn beurt op
de vijf kilometer op de EK allround geklopt door Carl
Verheijen, die zich volledig op deze afstand kan richten,
omdat hij een startbewijs voor de tien kilometer misliep.
Bij de dames is het verhaal op de vijf kilometer identiek
aan dat van de drie kilometer: Claudia Pechstein en Anni
Friesinger starten als favoriet. Alleen Cindy Klassen,
die in navolging van het Duitse duo erin slaagde de 12,5
ronden binnen de zeven minuten te voltooien, en Gretha
Smit - hopen we in Nedeerland stiekem - kunnen roet in
het Duitse eten gooien.
|
