| |
 Het
blijft het evenement waarbij in veel gevallen geldt dat
meedoen belangrijker is dan winnen. De Olympische Spelen
van Salt Lake City hebben wat dat betreft in een oma van
bijna 49 jaar, een menselijke 'airbag' van 108 kilo bij
1,73 meter en een zilveren 'Bratwurst' met ringbaardje
ook zijn helden. De Amerikaanse sportfans zien tijdens
de de spelen de meest exotische exemplaren van het verschijnsel
mens
voorbijkomen. Liggend op een sleetje razen ze met 140
kilometer per uur door het ijskanaal. Kortom: welkom bij
het rodelen.
Rodelen, ook wel toboganning genoemd, is een sport bedoeld
voor onverschrokken types, die niet bang zijn om zonder
enige bescherming met een bloedgang van een berg af te
glijden. Ze deinzen er niet voor terug in een strak pak
te lopen dat genadeloos de vetrollen blootlegt. De Amerikanen
genieten met volle teugen van de rodelaars. Ze houden
wel van een beetje actie en bewonderen de moed van de
waaghalzen. Want ongevaarlijk is 'luge', zoals de Engelstaligen
het rodelen noemen, zeker niet. In het verleden zijn er
zelfs doden gevallen.
 Uit
alle hoeken en gaten van de wereld zijn rodelaars naar
de baan in Park City gekomen om mee te doen aan het olympische
toernooi. Met deelnemers uit de Bermudas, Taiwan, Brazilië,
India en Nieuw-Zeeland is het 'sleetjerijden' anno 2002
allang niet meer voorbehouden aan atleten uit de Alpenlanden,
de bakermat van de sport. De internationale bond FIL heeft
het rodelen mondiaal gemaakt.
De Duitser Georg Hackl oogst veel applaus. De 35-jarige
topper, bijgenaamd de 'glijdende worst' vanwege zijn bollende
buikje, is de bekendste man in het bonte gezelschap. Met
drie keer goud en twee keer zilver heeft de bebaarde inwoner
van Berchtesgaden deze sport op de kaart gezet. De boswachter,
die zijn sleeën bouwt met hulp van autofabrikant
Porsche, kreeg zelfs bezoek van IOC-voorzitter Jacques
Rogge.
De 48-jarige Anne Abernathy van de Maagdeneilanden krijgt
ook een staande ovatie. Zij is de oudste sporter bij de
Winterspelen. Abernathy gaat door het leven als 'Oma Rodelen'
en is er voor de vijfde keer bij. Vóór Anne
aan haar olympische sportloopbaan begon, vernam zij dat
ze lymfeklierkanker had. Ze overleefde de gevreesde ziekte,
maar vecht er nog steeds tegen. "Rodelen is een gevaarlijke
sport en ik heb ook ongelukken meegemaakt", vertelde
'oma', "maar herstellen van een hersenschudding is
niets vergeleken met de medische behandelingen die ik
al heb moeten doorstaan. Rodelen heeft me geholpen te
overleven. Je moet namelijk een doel hebben. Voor mij
was rodelen op de Olympische Spelen het doel."
 Haar
landgenote Dinah Brown is in Salt Lake de eerste donkere
rodelaarster in de olympische historie. Iginia Boccalandro
uit Venezuela baart ook opzien. De 40-jarige, met 108
kilo en 1,73 meter oneerbiedig de 'menselijke airbag'
genoemd, bouwde zelf haar slee. Ze maakte dinsdag een
enorme doodsklap. en bleef tot schrik van de
toeschouwers een seconde roerloos liggen. Maar vervolgens
stond ze zonder hulp van anderen op en ging opnieuw naar
boven. Een baanofficial die de slee probeerde te stoppen,
raakte overigens een vingertop kwijt.
Het publiek ziet later deze week nog de tweemans-slee,
waarbij de rijders op elkaar liggen. Verder staat na 54
jaar afwezigheid het zogenoemde skeleton weer op het olympische
programma. De atleten liggen daarbij niet op hun rug maar
op hun buik op de slee. |
