Ik was er op de avond dat Jochem Uytdehaage, of zoals de speaker zei:
Oetuhaagu, zijn gouden medaille kreeg omgehangen. Ik was er anderhalf uur te
vroeg. Maar wel net op tijd om de Macarena mee te dansen. Volksvermaak van de
bovenste plank. Zodra duizenden Amerikanen bereid zijn om op een houten
tribune plaats te nemen, vijf dollar voor een hotdog en vier dollar voor een
colaatje te betalen, is entertainment een absolute must.

En daar is over nagedacht. Na de Macarena kwam de Twist, gevolgd door de
danspasjes op YMCA van de Village People. Dolle boel dus. Voor een
onbesuisde vogeltjesdans was helaas geen tijd, want er moest Trivia worden
gespeeld. Een van de vragen: Mag je bij het schaatsen in dezelfde baan
blijven rijden als je eenmaal een grote voorsprong hebt opgebouwd?

Ja ja, het is een heerlijk sportfestijn, elke avond op Medal Plaza. Tegen de
tijd dat de Olympische kampioenen mogen opdraven, zijn de duizenden bezoekers
zo verkleumd dat ze spontaan met de voeten beginnen te stampen. Staan voor
het volkslied is ook geen probleem, want dan kun je even de bijna bevroren
ledematen door elkaar schudden.

Het viel me op de eerste avond al op dat het publiek snel vermoeid begint te
raken van de volstrekt onbekende atleten. Met uitzondering natuurlijk van de
Amerikanen. Goud, zilver of brons, maakt niet uit. Een Yank op het toneel is
goed voor een orkaan aan applaus. Met stijgende verbazing zag ik het ongeduld
op de tribunes groeien. Want wat bleek, verreweg de meeste mensen waren
helemaal niet gekomen voor de huldiging.

De ceremonie is niet meer dan een opwarmertje voor het hoofdprogramma, het
concert van de avond. Zaterdag bijvoorbeeld speelde de Dave Matthews Band.
Morgen treden de Barenaked Ladies op en volgende week 'N Sync. En dat
allemaal voor niks, met een voorwaarde: Je moet er er de huldiging voor op de
koop toenemen. Daarmee zijn de kampioenen, hun zilveren en bronzen partners,
gedegradeerd tot een dekmantel voor gratis muziek van Olympisch niveau.

Zonde, ontluisterend en onacceptabel. Daarom pleit ik ervoor om het protocol
alsnog om te gooien. De surrogaat-ceremonie met de bloemen, die direkt na
afloop van de wedstrijd plaatsvindt, moet weer gewoon worden vervangen door
de uitreiking der medailles. Die bloemen kunnen dan 's avonds naar degene die
weet of je bij het schaatsen al dan niet in dezelfde baan mag blijven rijden.

Helaas wil niemand van de organisatie naar me luisteren. Ik heb het
geprobeerd, hoor, maar ze waren te druk… backstage. Bedelend om een
handtekening van Dave Matthews, Sheryl Crow, Alanis Morisette en de Goo Goo
Dolls. Sport swingt niet op het dorpsplein van Salt Lake City.