| |
8 februari 2002
Hallooo lieve luisteraars. Wat ontzettend fijn dat jullie
hebben ingeschakeld.
Werkelijk, dit doet mij zooo'n deugd.
Zo heerlijk dat we even een paar minuutjes met elkaar
van gedachten kunnen
wisselen.
Kijk, ik spreek nu even namens Salt Lake City.
Wij van Salt Lake City ontvangen de wereld vanaf vandaag
met open ogen, met
open armen en, dat vooral, met een open hart. We begrijpen
heus wel dat de wereld een ietsiepietsie achterdochtig
naar ons kijkt. Beetje onbekend allemaal, die Mormonen
en zoals het spreekwoord gaat: onbekend maakt al snel
onbemind.
En laat dat nou net het laatste zijn dat wij willen.
Wij van Salt Lake City willen vooral aardig worden gevonden.
Aardig omdat we aardig zijn.
Echt waar. Het is niet gespeeld, of extra aangedikt.
Zo zijn we.
Die handdruk die wat langer duurt dan normaal.
Elkaar even diep in de ogen kijken.
En hartstikke enthousiast natuurlijk als we horen waar
jullie vandaan komen.
Nederland? Wow! Fantastisch!
Goeie kans dat we iemand kennen die Nederlands spreekt,
want vanuit de kerk,
je weet wel, de kerk met die lange naam, Jezus Christus
van de Heiligen der
Laatste Dagen, vanuit die kerk dus, sturen we jaarlijks
honderden missionarissen de hele wereld over. Die gaan
van deur tot deur met onze bijbel in de hand, dus we leren
automatisch om vriendelijk te zijn, en te blijven.
Je kunt daarom van ons zeggen wat je wilt, maar wereldvreemd
zijn we niet,
hier in Salt Lake City. We zijn vooral onszelf. En ja,
we doen dus niet aan seks voor het huwelijk, drinken geen
alcohol, drinken zelfs geen koffie. Slecht voor het lichaam
en slecht voor de ziel. Noem het conservatief, behoudend,
of niet van deze tijd. Noem het een beetje raar, maakt
niet uit, we zijn het gewend. Wij vinden dat vooroordelen,
misvattingen, indrukken die gewoon niet juist zijn.
Maar we zijn de laatste om de kortzichtige medemens daarop
aan te spreken. Elk greintje uiterlijke achterdocht wordt
beantwoord met… onze innerlijke vriendelijkheid.
Onze hartelijkheid gaat zelfs zo ver dat we beloven om
de komende twee weken niemand lastig te vallen met ons
geloof en met onze bijbel. Want vriendelijkheid kan misschien
worden verward met opdringerigheid. En zo zijn we echt
niet, lieve luisteraar, echt niet. Echt niet, echt niet.
Wij in Salt Lake City willen deze weken juist oprecht
nieuwsgierig zijn.
Nieuwsgierig naar de bezoekers. Naar die mensen op klompen
bijvoorbeeld, met die oranje kleding, met die beschilderde
gezichten, die mensen die zo hard zingen op straat, en
die eigenlijk best… een beetje raar zijn.
|
