OLYMPISCHE WINTERSPELEN 2002


	Skiër Rogier Oosterbaan: "Over vier jaar in Turijn ben ik er bij"
	De top van de Vaalserberg, het hoogste punt in ons land, ligt op 321 meter boven Nieuw Amsterdams Peil. Geen wonder dat Nederlands beste skiërs bijna het hele jaar in de Alpen vertoeven. In Salt Lake City ontbreken ze nog, maar de Nederlandse Ski Vereniging heeft goede hoop dat over vier jaar in Turijn een landgenoot aan de start zal verschijnen. Grote kans dat Rogier Oosterbaan die eer ten deel valt. De slalomspecialist vindt dat NOCNSF hem dit jaar al het voordeel van de twijfel had moeten gunnen. "Bezopen, die selectienorm van NOCNSF". Vanuit Italië, waar hij onlangs imponeerde met een 17de plaats in een Europacup-wedstrijd, is Oosterbaans woede zelfs door een mobieltje nog voelbaar. "Voor afvaardiging naar Salt Lake City had ik in één seizoen twee keer bij de beste 15 moeten eindigen in een World Cup. Dat is in een sport met zo'n brede top bijna onhaalbaar. Bijna alle landen hebben soepelere eisen. Ik heb het sterke vermoeden dat NOCNSF zich niet voor het skiën interresseert." Bobo's* "Op de Spelen, waar per land maar een beperkt aantal deelnemers is, zou ik bij de beste 20 kunnen finishen. Daar zou een enorme stimulans voor het Nederlandse skiën van uitgaan. Maar nee, ze sturen liever 50 bobo's". Oosterbaan richt zijn pijlen nu op de Winterspelen van 2006 in Turijn: "Dan ben ik er zeker bij. Het liefst voor Nederland, maar als die limiet zo absurd scherp blijft, desnoods voor een ander land. Vraag ik een andere ski-nationaliteit aan." Het leven van de 23-jarige Oosterbaan staat vanaf zijn tiende in het teken van de skisport. Hij verblijft 250 dagen per jaar in het buitenland, waar Gerlos in het Oostenrijkse Zillertal zijn uitvalsbasis is. Dankzij bijdragen van de Nederlandse Ski Vereniging en een privé-sponsor kan hij zich volledig op zijn sport concentreren. Met Harald de Man, de andere subtopper uit Nederland, deelt hij de Oostenrijkse topcoach Sepp Hanser. Langzaam maar zeker kruipt Oosterbaan naar de top. Op het laatste WK eindigde hij als 29ste en op de wereldranglijst slalom bivakkeert hij rond de 70ste plek. Zelfvertrouwen Om de sprong naar de slalomelite te maken, heeft Oosterbaan nog wel wat financiële noten op zijn zang: "Dat zit 'm vooral in de begeleiding. Een extra trainer en iemand om mijn ski's te tunen, dat soort dingen. Het zijn details die vaak het verschil maken. Wat mijzelf betreft, is het een kwestie van nog harder trainen en meer routine opdoen. Na mijn recente optreden in de Europacup is het juiste gevoel er. Ik heb nu zelfvertrouwen voor twee man. In de Wereldbeker is het zaak om bij de eerste 30 te komen die de finale mogen skiën. Dan krijg ik ook eens de kans om als één van de eersten naar beneden te mogen. Dat is een groot voordeel omdat de geulen in de piste dan nog niet zo diep en uitgetrapt zijn." Voor de Wereldbeker kwam Oosterbaan ook in actie op de olympische piste in Salt Lake City. "Het parcours is mij op het lijf geschreven: erg stijl, waardoor technische skiërs zoals ik in het voordeel zijn. Voor krachtskiërs is het minder geschikt. In de VS is de sneeuw ook wat droger dan hier in Europa. Agressieve sneeuw noemen wij dat, omdat het draaien wat stroever gaat. Voor het goud op de slalom tip ik Bode Miller en Ivica Kostelic. Natuurlijk geniet ik voor de tv van de wedstrijden daar, maar tegelijkertijd loop ik me te verbijten omdat ik er niet bij ben." Nederland ski-land Turijn 2006, daar moet het voor Oosterbaan gebeuren. Slaagt hij, dan wordt hij de vierde Nederlandse skiër die de Winterspelen haalt. De primeur was in 1936 bij de Spelen in Garmisch Partenkirchen voor barones Gratia Maria Margretha Schimmelpenninck van der Oye. Zij werd 14de op de combinatie (afdaling en slalom). In 1952 werd Nederland in Oslo vertegenwoordigd door de broers Peter en Hendrik Pappenheim. Zij konden geen rol van betekenis spelen. Oosterbaans optimisme om een olympische ticket in de wacht te slepen, wordt gedeeld door Ronald Kooren van de Nederlandse Ski Vereniging: "Het moet er weer eens van komen, en Rogier maakt een goede kans". Kooren wijst erop dat Nederland door de traditionele skilanden steeds serieuzer genomen wordt: "Laatst sprak ik met president Gianfranco Kasper van de FIS, de Internationale Ski Federatie. Hij typeerde Nederland als 'de grootste van de kleintjes'. En dat is ook zo. Wij zijn verder dan andere niet-traditionele skilanden als België en Denemarken." Kooren: "Van de 1,2 miljoen Nederlanders die jaarlijks op wintersport gaan, zijn er 150.000 lid van onze vereniging. Dat is het reservoir waar wij uit putten. Grote talenten stellen wij in de gelegenheid tot 200 dagen per jaar in echte sneeuw te trainen. Dat beleid moet zijn vruchten afwerpen. Hopelijk al in Turijn."

	ga terug