 |
|
Ole
Einar Bjørndalen brengt Noren in extase |
| |
 Het
cliché kan nu al in stelling worden gebracht: de
titel van ongekroonde koning van de Spelen is vergeven,
en wel aan Ole Einar Bjørndalen. De biatleet won
met de Noorse estafetteploeg zijn vierde gouden medaille.
Daarmee handhaafde hij een honderd procentscore. Eerder
zegevierde hij op de individuele nummers 20 kilometer,
10 kilometer sprint en 12,5 kilometer achtervolging. Vooral
dankzij zijn bovenmenselijke prestaties staat Noorwegen
voorlopig eerste in de medaillespiegel.
Medaillespiegel
In een andere medaillespiegel, die van de meest succesvolle
deelnemers ooit aan de Olympische Winterspelen, steeg
Bjørndalen met stip naar de zesde plaats. In Nagano
won hij ook al een gouden en zilveren plak. De lijst wordt
aangevoerd door Bjørndalens idool en grote voorbeeld,
het Noorse langlaufwonder Bjørn Dahlie, die in
totaal acht keer goud en vier keer zilver veroverde. Met
vier keer goud op één toernooi evenaarde
Bjørndalen de prestatie van de Russische schaatsster
Lidija Skoblikova in 1964 in Innsbruck. Het record blijft
in handen van Eric Heiden die in 1980 in Lake Placid vijf
titels in de wacht sleepte.
 Had
het aan Bjørndalen gelegen, dan was zijn ereliijst
nog langer geweest. Zijn teleurstelling was groot toen
hij eerder deze week door de Noorse coach gepasseerd werd
voor de 4 x 10 kilometer estaffette langlaufen. Maar de
ingetogen en bescheiden boerenzoon is er de man niet naar
om met de vuist op tafel te slaan en zijn plaats op te
eisen: "Het is de beslissing van de coach en daar
moet ik me bij neerleggen", reageerde hij gelaten.
Niet direct de taal die je verwacht van een megaster wiens
populariteit in eigen land die van levende legende Dahlie
benadert.
Jong geleerd
Het verhaal van Bjørndalens weg naar de top is
een klassieker. Geboren in het boerengehucht Simostrana,
begon hij al op zijn tiende met zijn vader en broer met
skilopen. Zes jaar later werd het talentje ingeschreven
op een ski-internaat waar hij een keuze moest maken tussen
langlaufen en biatlon: "Het werd biatlon omdat die
tak meer uitdagingen bood: het is lopen én schieten.
Maar ik moet toegeven dat er op de biatlon ook meer mogelijkheden
lagen. Bij het langlaufen waren Dahlie en Ulvang onaantastbaar."
Bjørndalen maakte in 1994 in Lillehammer zijn olympische
debuut. Te hoog gespannen verwachtingen werden de overtrainde
20-jarige fataal. Vier jaar later in Nagano was het wel
raak en pakte hij zijn eerste gouden plak.
 Bjørndalen
is behalve op de biatlon ook altijd actief gebleven in
het langlaufen. Dankzij die 'hobby' weet hij nog wat verliezen
is. Meer dan een plaats in de subtop zit er doorgaans
niet in. Toch is het skilopen de basis van zijn succes
als biatleet. Hij is al jaren de beste loper in het deelnemersveld,
maar het schieten was tot voor kort zijn Achilleshiel.
Tot voor kort, want in Salt Lake City wist hij de roos
goed te vinden. "Het was altijd al zo dat, als ik
goed schoot, ik ook meestal won."
"Maar ik was niet consistent genoeg, noteerde te
vaak één of twee missers. In de aanloop
naar Salt Lake City heb ik mijn tempo op de schietbaan
opgevoerd. Ik heb geleerd sneller te vuren en ga meer
op mijn gevoel af. Dat heeft hier goed uitgepakt, maar
een scherpschutter word ik nooit."
Perfecte voorbereiding
 Dat
in Salt Lake City alles op zijn plaats valt, is geen toeval.
De voorbereiding en begeleiding zijn nagenoeg perfect
geweest. Enkele jaren geleden trok hij in bij zijn vriendin,
de Italiaanse biatlete Nathalie Santer. Daar in Toblach
in Italië, op vergelijkbare hoogte als het olympische
parcours van Soldier Hollow, maakte hij jaarlijks ruim
1000 trainingsuren: 's winters op de ski's, 's zomers
op de fiets.
Op het mentale vlak heeft Bjørndalen veel te danken
aan Oyuind Hammer, een stofzuigerverkoper die vijf jaar
geleden bij hem aanbelde. De beroepshalve zeer welbespraakte
Hammer maakte grote indruk op Bjørndalen, die hem
prompt als mental coach aanstelde. Hammer praatte zijn
pupil de angst voor missers op de schietbaan uit het hoofd.
Met succes. Verkoper Hammer heeft een goede babbel en
noemt zich nu haptonoom. |
|
 |
|
ga terug |
|
|
