Weggaan voor 15 mei... pech of zegen?

Door Jaap de Bruijn - Radio 1 Journaal - 1 maart 2002

"Oh, dus je gaat al weg voor de Kamer-verkiezingen?" Het is de meest gemaakte opmerking van vrienden, collega's en Haagse 'tegenspelers' de laatste tijd. De vraag werd steevast gesteld na mijn mededeling dat ik begin april overstap naar de Rijksvoorlichtingsdienst (om een einde te maken aan het woud van websites van de overheid).

Tsja, weg vóór de Kamer-verkiezingen. In eerste instantie was dat ook mijn grootste aarzeling bij de beslissing of ik die nieuwe baan nou wilde of niet. Maar inmiddels is de aarzeling verdwenen en begint mijn gevoel om te slaan naar opluchting.

Opluchting? Ja, eigenlijk wel. Op het moment dat ik dit schrijf lopen de campagnes voor de gemeenteraden ten einde. En dat is me niet meegevallen. Want de landelijke politici hebben de media-aandacht mijns inziens behoorlijk gebruikt. Voor hun eigen lándelijke campagne. Iedere dag werden we bestookt met 'nieuwe' plannetjes van de grote partijen. Of me maar even wilden afreizen naar Goes, Maastricht of Winschoten voor een leuk newsy interviewtje.

Dat reizen is het probleem niet natuurlijk. Zie je weer 's wat anders dan die vierkante kilometer rond het Binnenhof. Maar dat je als journalist voortdurend weerstand moet bieden tegen profileringsdrang, dát is het probleem. Het is nou eenmaal niet leuk om nee te moeten zeggen, of om een smoes te verzinnen waarom je denkt dat er nu belangrijker nieuws aan de orde is

. Er zijn mensen die denken dat journalisten in Den Haag altíjd last hebben van dat soort druk, maar dat valt reuze mee. Over het algemeen (als er geen verkiezingen in aantocht zijn) doen politici gewoon hun werk en ze wachten af of de media dat oppikken, of niet. Maar in campagnetijd weten de campagneleiders en fractiewoordvoerders je ineens héél goed te vinden. Tuurlijk, het is je werk om je daar niet al te veel door te laten leiden. Hoort erbij. Maar ik vind het niet erg dat ik al die telefoontjes en e-mails moet missen, straks in mei.

Wat ik wél erg vind is dat ik de spanning moet missen. De spanning van de laatste dagen voor de -gemiddeld- vierjaarlijkse Dag van de Democratie. De spanning van de uitslagenavond. Lukt het om de winnende (of verliezende) partijleider op het goeie moment voor de microfoon te krijgen? En... stiekem... wat doet de partij van je eigen voorkeur? Op 15 mei 2002 zal ik dit keer vooral met die laatste vraag bezig mógen zijn.

Of niet? Nee hoor, voor een ambtenaar bij het Ministerie van Algemene Zaken zijn de verkiezingen misschien nog wel spannender. Want de uitslag bepaalt in hoge mate wie de nieuwe Baas wordt. Wie wordt dat? Melkert of Dijkstal? Of een andere politicus uit de hoge hoed? Ik begin nu toch een beetje zenuwachtig te worden geloof ik. Tsja, had ik maar niet moeten overstappen.

Jaap de Bruijn maakt op 15 maart de overstap naar de Rijksvoorlichtingsdienst