Paars, Pimpelpaars of Rood

Door Bob Ruers, SP-senator

Paars heeft acht jaar lang uitverkoop gehouden. Alles wat overheid of publieke sector heette, werd verdacht gemaakt en moest zo snel mogelijk de deur uit. Dat was de boodschap van PvdA, VVD en D66. Met de warme steun van het CDA.

Minder overheid en meer markt was het in beton gegoten motto van de coalitie. Van NS tot Schiphol, van nutsbedrijven tot sociale zekerheid, van arbeidsbemiddeling tot volkshuisvesting.

Je zult maar jaren (te) hard gewerkt hebben en in de WAO belanden. En dan te horen krijgen dat jij het probleem bent, terwijl je zelf in de problemen zit: weg gezondheid, weg inkomen, weg toekomstperspectief, weg waardering en erkenning. Of merken dat je oude vader en moeder, naarstig op zoek naar hulp en verzorging, worden 'vergeten'. Je kinderen willen naar school, maar de school geeft niet thuis, dat wil zeggen: stuurt je kinderen terug naar huis.

Maar niet alleen landelijk was er kaalslag, ook lokaal is de afbraak van de algemene voorzieningen gestaag doorgegaan. Kabelnetten, busbedrijven, gemeentelijke bouwverenigingen, huisvestingsbureaus, zwembaden, zet het maar eens op een rijtje in uw eigen gemeente en zie wat er allemaal op de 'markt' gegooid is.

Dankzij het gedogen zijn politie en justitie een karikatuur van zichzelf geworden. 25 procent van alle strafbare feiten wordt niet meer voor de rechter gebracht maar binnenskamers tussen OM en verdachten 'geregeld'. Per jaar belanden 1,3 miljoen aangiften van burgers wegens onvoldoende geld en mankracht ongezien in de prullenmand.

Bij zoveel onkunde mag het niemand verbazen dat de burger zich in de steek gelaten voelt. Pimpelpaars is paars in het kwadraat. Of beter gezegd: het is de duivel uitdrijven met Beëlzebub. Alle oplossingen van Fortuyn zullen de puinhopen van paars alleen maar vergroten. Wat nog niet gesneuveld is onder paars, zal er aan moeten geloven. Alles moet weg: de WAO en de CAO, het minimumloon en de bijstand, de huursubsidie en de kinderbijslag, de arbeidsbescherming en de zorg voor natuur en milieu, de vakbond en de milieubeweging.

Wie Fortuyn kiest, kiest voor nog meer commercie in de zorg en stemt tegen het gebod dat je in een beschaafde samenleving voor elkaar zorgt. Rabiater dan Fortuyn is nauwelijks denkbaar. Ieder voor zich en weg met de samenleving, is zijn parool.

Rood is kiezen voor de SP, voor het linkse antwoord op Paars en Pimpelpaars. Op alle belangrijke terreinen, waarop Paars heeft gefaald - zoals ze nu ineens erkennen - stond de SP op de bres voor een sociale oplossing en fatsoenlijke openbare voorzieningen. Maar als de SP, keer op keer weer, de vinger op de zere plek legde, gaven Melkert en Dijkstal hooghartig niet thuis. De SP, ach daar hoefde je toch geen aandacht aan te schenken en geen antwoord op te geven.

Maar na de schok van 6 maart beginnen ze te draaien. Melkert: "Mensen vroegen zich af: is de overheid nog wel van ons?", Dijkstal: "De oppositie leverde geen weerwerk". Kennelijk heeft acht jaar paars ook het geheugen van deze heren politici aangetast. De SP kiest tegen de sociale tweedeling en de afbraak van de sociale sector. Tegen de verrechtsing van de politiek en tegen de verloedering van de samenleving. En resoluut voor sociale wederopbouw en eerlijke spreiding van kennis, macht en inkomen. Kom daar tegenwoordig bij de PvdA nog maar eens om.

Rood kiezen betekent zorgen voor een echte waakhond, die blaft en bijt als de belangen van de gewone mensen en de beschaafde samenleving in het geding zijn.