Vandaag de keuze voor morgen

Door Rob Oudkerk, lijsttrekker PvdA Amsterdam, oud-PvdA-Tweede-Kamerlid

Verkiezingen zijn heel belangrijk. Niet omdat ze bepalen hoeveel zetels partij X wel of niet wint, maar omdat ´de stem van het volk´ dicteert welke kant Nederland op zal gaan. En daar spelen nu twee belangrijke richtingen. De ene richting is die van tolerantie, van samen, samen leven, samen verder en dus ook samen verantwoordelijk. De andere richting is die van afkeer en afschuw, van onderbuikgevoelens, van ieder voor zich en met z´n allen tegen alles wat anders is en hier dus niet zou horen.

Ik was, ben en blijf als lid van de Tweede Kamer en nu lijsttrekker van de PvdA in Amsterdam voorstander, pleitbezorger, advocaat en barricadebewoner van de ene richting. Ik ben sociaal-democraat in hart, nieren en ruggenmerg, en geloof in verantwoordelijke mensen in een verantwoordelijke samenleving. Mensen die bereid zijn voor zichzelf én voor anderen op te komen. Die staan voor wat goed is, strijden voor wat beter kan, en te hoop lopen tegen wat niet deugt. Dat is mijn partij, dat ben ik, helemaal en altijd, en dat zijn heel veel mensen in Amsterdam, in het hele land. Daarom is de PvdA een grote, sterke, levende en levendige partij, een partij die ervoor kiest om verantwoordelijkheid te nemen, die regeert in ons land, in onze provincies, in onze steden, dorpen en stadsdelen. Niet om de macht om de macht, maar om iets - zeg maar veel - van onze idealen te bereiken. Dat wij idealen hebben, onderscheidt ons van vele anderen, van mensen die hun hoop en hun morgen weggooien en verkwanselen, en die hun rancune botvieren op mensen die anders heten, er anders uitzien en hier misschien iets korter wonen dan de familie Jansen en de familie Oudkerk.

De toekomst van Nederland wordt vandaag gemaakt. Door u, door mij, en door alle andere verantwoordelijke mensen in onze samenleving die kiezen en keuzes maken. Ik kies vandaag voor morgen. Wijs daarmee de haat en rancune als leidmotief in onze samenleving af. Ageer ook tegen partijen die niet zozeer verdeeldheid maar ongelijke verdeling nastreven en bewieroken. Ik ben ook niet van de partij als het christelijke gedachtegoed in ons land de facto de multiculturele samenleving afwijst. Ik ben dus van samen, en sta daarin gelukkig niet alleen.

Nederland is een raar klein deltaland, vol dominees, dijkbewakers en dogma´s, maar inmiddels ook een land dat niet meer zou groeien en bloeien zonder open grenzen, zonder (lucht)havens en zonder andere mensen die onze samenleving in dubbel opzicht verrijken. Wie dat niet ziet of wil zien, haat niet zozeer een ander maar zichzelf. De geschiedenis heeft al te vaak laten zien waar dit soort onderbuikstimuli toe kan leiden. Stemmen dus, wat mij betreft, op 6 maart én op 15 mei. De keuze voor morgen is aan u. Wees er wijs mee.