 |
|
|
|
|
Oom
Fortuyn
Door Henk van Hoorn - hoofdredacteur NOS Radio - 7
maart 2002
 De
kiezers die op tijd naar bed zijn gegaan, hebben iets
gemist. Na middernacht toonde de televisie een fascinerend
schouwspel: vijf heren in begrafenisstemming met een irritante
oom die een foute mop heeft verteld. Achteroverhangend
in hun stoel liggen ze chagrijnig te wezen, de lijsttrekkers
van de vijf grotere partijen. En oom Fortuyn speelt de
vermoorde onschuld. Kan hij het helpen dat hij zoveel
stemmen heeft gekregen? Hij zegt toch alleen maar wat
hij denkt? Dijkstal krijgt na drie kwartier zo'n haast
om het gezelschap te ontvluchten dat hij tijdens de afkondiging
van Paul Witteman al met zijn jas aan staat. En het valt
te vrezen dat het met het humeur van Melkert ('ik feliciteer
mijn collega's omdat dat nu eenmaal een democratische
gewoonte is') de komende maanden niet meer goed komt.
Het gezicht van een oorwurm is vergeleken met dat van
hem een zonnetje.
Warboel
De verkiezingsavond zelf was, als vanouds, een warboel.
Radio en televisie kunnen nog steeds niet accepteren dat
er bij de gemeenteraadsverkiezingen geen einduitslag is.
Daarom werd deze keer halverwege de avond de uitslag van
een landelijke enquête ingezet. Met, net als vier jaar
geleden, een Babylonische spraakverwarring als gevolg.
Het werd zo erg dat presentatrice Clairy Polak op de radio
verzuchtte: "Dat gegoochel met die cijfers, daar
word ik niet goed van". Zij en haar televisiecollega's
moesten voortdurend beklemtonen dat het toch echt om plaatselijke
verkiezingen ging, terwijl intussen de mogelijke regeringscoalities
de kijkers om de oren vlogen. Thom de Graaf kreeg zelfs
de vraag wanneer hij eindelijk persoonlijke consequenties
uit de verkiezingsnederlaag trekt. Misschien is het verstandiger
om de gemeenteraadsverkiezingen voortaan aan de lokale
omroepen over te laten. Hoewel ik dat slotdebat natuurlijk
voor geen goud had willen missen.
Rouwverwerking
De uitslag van de verkiezingen is vooral voor PvdA, VVD
en D66 een klap die een paar weken rouwverwerking zal
kosten. De ontevreden, een beetje verwende kiezers, die
niet meer accepteren dat er in dit land nog onopgeloste
problemen zijn, stemden massaal voor Fortuyn en Fortuyn-achtigen.
Het moet voor de traditionele partijen, die nog geloven
in zwaar geamendeerde partijprogramma's en zorgvuldig
opgestelde kandidatenlijsten, een verbijsterende ervaring
zijn. Het blijkt dat grote groepen kiezers vertrouwen
schenken aan een welbespraakte meneer die onvrede uitstraalt.
Of die Pim Fortuyn heet ("Ik ben niet in de politiek
gegaan omdat ik er zo'n zin in had"), of André Hazes
("Ik ga het fileprobleem in Ronde Venen aanpakken")
maakt niks uit. Het is voor veel mensen gewoon een uiting
van ongenoegen. Het is niet voor het eerst dat dit gebeurt,
maar de massaliteit is opvallend.
Fijne taak
Voor de traditionele partijen ligt er nu de fijne taak
om de schade bij de Tweede-Kamerverkiezingen beperkt te
houden. Dat zal niet meevallen. Onderstrepen wat er de
afgelopen jaren allemaal goed is gegaan, helpt waarschijnlijk
niet. Dat willen de ontevredenen helemaal niet horen.
Ze hebben een medicijnman ontdekt, en die zal al die prutsers
in Rotterdam en Den Haag wel eens eventjes goed de waarheid
zeggen. Dat zo'n medicijnman na verloop van tijd door
de mand valt - zie de heer Nagel in Hilversum - maakt
niet uit. Dan zoeken ze gewoon weer een nieuwe. Het belooft
dan ook een spectaculaire verkiezingsstrijd te worden,
althans voor de liefhebbers van psychologisch drama.
|
|
|
|
