Een heus jazz trio, videoclips en een nieuwe bril voor de lijsttrekker. De Christenunie wil zich profileren als een vlotte partij. En niet alleen dat, ze laat zich ook graag een vooruitstrevend imago aanmeten. Kernwoorden zijn: christelijk-sociaal, groen en pro-life.

De ChristenUnie doet dit jaar voor het eerst, onder deze naam, mee aan de landelijke verkiezingen. De partij is namelijk een fusie van het GPV en de RPF. Onder paars 2 hebben deze kleine partijen elkaar, na een korte vrijage, gevonden en zijn ze opgegaan in 1 nieuwe partij. Het doel is om als christelijke partij groter en sterker uit de bus te komen na de kamerverkiezingen.

Aan de naam moest iedereen even wennen. En ook aan de uitspraak: Is het nu "Kristenunie" of "Gristenunie". Maar goed, dat went wel... Vervolgens op zoek naar een lijsttrekker. Een vlot, sociaal en groen gezicht dus. Een soort Paul Rosenmoller, maar dan van de Christenunie werd al overal geroepen. Het zoeken heeft een tijdje geduurd en een christelijke evenknie van Paul is niet echt gevonden. Alhoewel....de nieuwe lijsttrekker heeft wel krullen, maar hij is toch beduidend grijzer dan de voorman van GroenLinks. Zijn naam is Kars Veling.

Vlot en snel
Veling is 53 jaar en gepokt en gemazeld in het onderwijs. Hij is rector van een grote scholengemeenschap in Kampen. Dr. Kars Veling is zowel wiskundige als filosoof en jarenlang buitengewoon hoogleraar geweest aan de Theologische Universiteit in Kampen. Dus de Christenunie haalt met hem ook een 'professor' naar de Kamer..... En deze 'professor Kars' zal - met de nieuwe bril die hij op verzoek van het campagneteam heeft aangeschaft - de ChristenUnie vlot en snel voor het voetlicht moeten brengen.

Daarvoor heeft de partij op 23 maart het startschot gegeven in schouwburg Orpheus in Apeldoorn. Met een heus rookkanon waardoor vanaf de theatervloer rookwolken opstegen en echte confetti die vanuit het plafond op de kamerkandidaten neerdaalde. Dit is dus één van de manieren waarop de Christenunie een vlot jasje wil aandoen. Maar er is meer dan deze toeters en bellen. In zijn toespraak voor het congres liet Veling duidelijk weten dat hij er van overtuigd is dat 'Nederland een echte christelijke partij nodig heeft'. En wat hem betreft is dat dus de Christenunie.

Ouder christelijk broertje
Maar de Christenunie heeft ook nog een ouder christelijk broertje in de Tweede Kamer zitten, de SGP. De staatkundig gereformeerden zijn ietwat een buitenbeentje in de politieke arena. Deze oudste politieke partij in Nederland zit al jaar en dag met drie zetels in het parlement. Op dit moment echter staat de SGP in alle peilingen op 1 zetel verlies.

De laatste jaren is de partij vooral in het nieuws geweest omdat vrouwen geen volwaardig lid kunnen zijn van de SGP. Verder hoor je nooit veel van deze mannenbroeders. Ze zijn gouvernementeel ingesteld en dus niet geneigd harde oppositie te voeren. Alhoewel de opvattingen van minister Borst van Volksgezondheid over euthanasie en de pil van Drion zo indruisten tegen de opvattingen van de SGP dat deze partij - vorig jaar - voor het eerst in haar bestaan een motie van wantrouwen indiende tegen deze bewindspersoon. De paarse wetgeving op ethisch gebied is hen een doorn in het oog. Daarom voelden de staatkundige gereformeerden zich bijna verplicht om in de afgelopen kabinetsperiode een heuse oppositiepartij te worden. Maar het past niet echt bij het karakter van de SGP.

Geen glitters
De SGP is niet de partij van de grote congressen en feestavonden. Voor hen geen jazztrio's, rookkanonnen en andere glitters. Bij de start van hun verkiezingscampagne op 12 april werd er uit de Bijbel gelezen, hield een dominee een overdenking en zong men psalmen op hele noten. Maar er was ook nog een politieke speech van lijsttrekker Bas van der Vlies. Al ruim 20 jaar het gezicht van de partij en één van de langstzittende kamerleden van dit moment. Van der Vlies stelde zich deze avond teweer tegen het imago van zijn partij: "Niet de SGP is extreem, maar paars is extreem", zo luidde zijn stelling. De SGP-ers luisterden tevreden naar hun voorman. En aan het eind van deze bijeenkomst gingen ze allemaal naar huis met een arm vol campagnemateriaal: rolletjes pepermunt, balonnen, kammen en schoenlepels. En dat allemaal in de huiskleur van de SGP: oranje.

De imago-en cultuurverschillen van deze twee kleine christelijke partijen zijn groot. Maar ondanks de degelijkheid en soberheid van de SGP staat deze partij in de dagelijkse politiek meestal zij aan zij met de politici van de Christenunie. Want als de Christenunie na de verkiezingen de vlotte campagnejas weer aan de haak hangt blijft er ook een hele degelijke partij over.