 |
|
|
|
Commentaren
van de ochtendbladen
|
07-03-2002
|
| |
Lokale issues hebben gelukkig nog wel een belangrijke
rol gespeeld bij de verkiezingen van gisteren, constateert
Trouw. Daarom kunnen we nog steeds van gemeenteraadsverkiezingen
spreken. Toch zijn de grote partijen (minus het CDA) een
stuk van hun electoraat kwijt. De zege van Fortuyn en
de Leefbaren is des te opmerkelijker omdat zij niets vertegenwoordigen.
De een heeft nog geen partij en de ander geen lijsttrekker.
De conclusie luidt dat de gevestigde politiek haar kracht
te veel in het midden heeft gezocht. Dat is goed om consensus
te bereiken, maar ontoereikend om de kiezer in de breedte
te bereiken.
De Telegraaf verklaart de winst van de lokale partijen
uit het feit dat de gevestigde partijen op lokaal niveau
in het college van B&W een te bestuurlijk en te technocratisch
gezicht hebben. De lokale partijen weten volgens de krant
beter wat er leeft onder de kiezers. Maar ook de afkeer
van Paars heeft de lokalen in de kaart gespeeld. Paars
mag veel goeds tot stand hebben gebracht, ook was er onvrede
over het gedogen, de criminaliteit, het onderwijs en de
zorg. Waar het onbehagen over paars samenviel met onbehagen
over lokale politici was het resultaat, zoals in Rotterdam,
verpletterend.
 De
stormloop van Pim Fortuyn op de gevestigde politieke orde
overtreft alle verwachtingen.In Rotterdam vond een aardverschuiving
plaats die,naar het zich laat aanzien, op 15 mei bij de
landelijke verkiezingen een vervolg zal krijgen.schrijft
De Volkskrant. Het aan de kaak stellen van het
gebrek aan daadkracht van het tweede kabinet- Kok heeft
een grote weerklank gevonden. De kiezer blijkt gevoelig
voor de 'oplossingen' die Fortuyn aandraagt voor vraagstukken
als de wachtlijsten in de zorg en de problemen bij het
onderwijs. De gevestigde partijen staan met hun mond vol
tanden, aldus de krant.
Algemeen Dagblad constateert dat de gemeenteraadsverkiezingen
meer dan ooit nauwelijks met de lokale politiek te maken
hebben gehad en dat nieuwkomer Pim Fortuyn er overtuigend
in is geslaagd de agenda te bepalen. Het grote verlies
dat Paars lijdt laat tevens zien dat de gevestigde partijen
razendsnel hun greep op de kiezers verliezen. Dat duidt
op een beweging die de verhoudingen in Den Haag ook op
de proef zal stellen. De gevestigde partijen kunnen het
zich nu niet meer veroorloven zich met opgetrokken neus
van Fortuyn af te wenden.
|
|
|
|
