N E D E R L A N D K I E S T

Nieuw en toch vertrouwd

Door Gert Schutte, oud-fractievoorzitter GPV

In gedachten sta ik al in het stemlokaal. Eindelijk kan ik nu echt de persoon van mijn keuze stemmen. Gewoon de beste van alle kandidaten. Natuurlijk zat het met mijn stemgedrag in het verleden ook wel goed. De lijst van mijn partij bevatte prima mensen. Maar, eerlijk is eerlijk, ze waren wel allemaal van dezelfde kleur.

Nu ben ik vrij man. Nu kan ik kiezen voor de man of vrouw die zegt wat ik belangrijk vind. Ik ga dus met mijn tijd mee. In de politiek gaat het toch steeds meer om personen. De oude partijen hebben hun tijd gehad. Acht jaren paars bewind hebben oude verschillen uitgewist. Tijd dus om mensen te kiezen die van wanten weten. Dan wordt het weer interessant in de politiek.

Ik heb ook al iemand op het oog. Een man uit één stuk. Betrouwbaar. Laat zich niet met een kluitje in het riet sturen.

Ik lees wel eens een boek over politiek. Daar kwam ik een uitspraak in tegen, die mijn gedachten wreed verstoorden. Er werd aan herinnerd, dat politiek vroeger feodale trekken kreeg als de macht zich concentreerde bij bepaalde personen. Meestal werd het volk daar niet beter van. Dat zette mij aan het denken. Zou dat vandaag ook een gevolg kunnen zijn van de grote nadruk op personen als het gaat om het uitoefenen van macht of van de controle daarop? Natuurlijk, het feodale tijdperk keert niet terug. Maar politici zijn ook maar mensen. Als alles draait om hun persoon, zullen ze zich dan blijven herinneren dat ze er zijn voor de burgers?

Ik probeer het mij voor te stellen. Die man uit één stuk uit mijn dromen, wat zal hij doen met de treinen in ons land? En met de WAO? En met zoveel andere zaken meer?
Kiezen is een kwestie van vertrouwen geven. Aan betrouwbare mensen, zeker. Maar ik geloof dat ik dan toch iets meer van die mensen wil weten. Van hun ideeën, hun visie. En niet alleen van de man van mijn keuze, maar ook van al die anderen die in zijn kielzog gekozen zullen worden.

Acht jaren paars hebben een keuze voor de oude partijen niet aantrekkelijker gemaakt. Maar om nu bij voorbaat mijn vertrouwen te geven aan een persoon omdat hij zo van wanten weet en zo betrouwbaar overkomt, dat lijkt mij riskant. Eén Pim is wel genoeg.
Ik denk dat ik toch maar kies voor zekerheid. Voor mensen die hun mannetje staan zonder alles van zichzelf te verwachten. Die werken op een stevig fundament. De ChristenUnie: nieuw en toch vertrouwd.