Rekeningrijden
 Regeerakkoord
Paars II wil rekeningrijden invoeren om de druk op de
wegen te verminderen. Het begrip houdt in dat automobilisten
in de Randstad moeten betalen voor het rijden in de spits.
Hun weggebruik wordt gemeten door middel van tolpoorten.
De opbrengsten van het rekeningrijden worden teruggesluisd
naar de weggebruikers in de Randstad.
Wat is ervan terechtgekomen?
Het rekeningrijden is sinds begin 2001 van de baan, na
hevig verzet van onder meer de ANWB en werkgeversorganisatie
VNO/NCW. Minister Netelenbos vreest dat ze naast elke
tolpoort een gewapende agent moet plaatsen. In plaats
van een spitsheffing in de Randstad stapt ze over op het
plan om iedere automobilist een heffing te laten betalen
op basis van het aantal gereden kilometers.
 Het
plan voor een kilometerheffing, is afkomstig van ICT-ondernemer
Roel Pieper. De bedoeling is dat alle automobilisten
een kastje in de auto zouden krijgen dat op een smartcard
registreert wanneer zij waar hebben gereden. Voor het
rijden in de spits op drukke wegen zouden zij meer moeten
betalen dan wanneer zij de files mijden.
Een Kamermeerderheid stemt voor de kilometerheffing,
maar wil niet dat direct een spitstarief wordt ingevoerd.
Er wordt gekozen voor een heffing waarbij de zwaarte
en de vervuilingsgraad van een auto meetellen in het
te betalen tarief. De kilometerheffing wordt vanaf 2004
langzamerhand ingevoerd. De overheid zal betalen voor
de installatie van de zogenoemde mobimeters.
Het rekeningrijden heeft, hoewel het niet is doorgegaan,
ruim 118 miljoen euro gekost. Bijna de helft ging op
aan voorbereidingen door de Belastingdienst. Daarnaast
heeft Netelenbos de vier grote steden in ruil voor tolpoorten
454 miljoen euro toegezegd om te investeren in wegen
en openbaar vervoer
.
Terug naar overzicht regeerakkoord
Audio en video
 Coalitie
wil 'platte' kilometerheffing (NOS-Journaal 06-06-'01)
Presentatie
rapport-Pieper (NOS-Journaal 10-04-'01)
Kabinet
nog niet eens over kilometerheffing (Nova-reportage 01-06-'01)
|
