"Vergis je niet, ik word minister-president"
9 februari. Na de komst van Fortuyn schoot LN in
de peilingen als een komeet omhoog. Begin februari
stond de partij op twintig zetels. Maar op zaterdag
9 februari zei Fortuyn in De Volkskrant dat Nederland
vol was. Wat hem betreft kwam er niemand meer in,
" zeker geen islamiet".
Hij noemde de islam een achterlijke cultuur en pleitte
voor afschaffing van artikel 1 van de grondwet,
het discriminatieverbod. Nog dezelfde dag brak Nagel
met Fortuyn. Voor het oog van de televisiecamera's
liet Fortuyn zich in zijn luxe wagen de nacht inrijden.
Hij zwaaide waarschuwend uit het raampje: "vergis
je niet, ik word minister-president".
Jan
Nagel over discriminatie en Leefbaar Nederland
6 maart. Fortuyn stond voor "a hell of a job":
om nog mee te mogen doen aan de landelijke verkiezingen
moest hij in een paar dagen een kandidatenlijst
presenteren. Met behulp van enkele bevriende zakenlieden
lukte dat nog ook. Het ging echter ten koste van
de kwaliteit. Fortuyn liet de samenstelling van
de kandidatenlijst grotendeels over aan Peter Langendam
en nam genoegen met een lijst waarover hij allerminst
te spreken was.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 6 maart
deed Fortuyn in Rotterdam nog mee met Leefbaar
Rotterdam. Het veroorzaakte een politieke aardverschuiving.
Met zestien zetels kwam LR als grootste partij
in de raad. Aan het eind van de verkiezingsavond
volgde voor de televisie de eerste directe confrontatie
met de 'gevestigde politiek'. Fortuyn won glorieus.
Ad Melkert en Hans Dijkstal zaten er voor het
oog van 1 miljoen kijkers verslagen bij en deden
geen moeite hun weerzin tegen Fortuyn te verbergen.
Debat
tussen Fortuyn, Dijkstal, Melkert, Rosenmöller
en De Graaf op 6 maart
6 mei. Melkert en Dijkstal herstelden zich niet
meer van de klap. Fortuyn trok als winnaar van
televisiestudio naar televisiestudio. Maar met
zijn populariteit nam ook de weerzin toe. Op 15
maart kreeg hij een waarschuwing toen drie activisten
hem "taartten".
Pim
Fortuyn wordt 'getaart'
|
