| |
|
| Michael
Schumacher zuigt alle spanning uit Formule 1 |
21
juli |
Hij heeft slechts elf van de zeventien races nodig
om zijn vijfde wereldtitel veilig te stellen, een
novum. Michael Schumacher is ook in het jaar 2002
grensverleggend bezig, breekt bijna alle Formule
1-records. En zijn honger is nog lang niet gestild.
Ruim tien jaar beweegt hij zich inmiddels voort
in het Grand Prix-circus. Eddie Jordan liet hem
ooit op het circuit van Francorchamps debuteren,
sindsdien heeft Schumacher zich ontwikkeld tot de
succesvolste coureur aller tijden.
Op 21 juli evenaart hij op het circuit van Magny-Cours
het stokoude record van Juan Manuel Fangio, de Argentijnse
racelegende die in de vijftiger jaren vijf wereldtitels
vergaarde. Hij heeft sinds zijn debuut slechts drie
jaar nodig om zich voor de eerste keer te laten
kronen tot 's werelds beste. Een jaar later, in
1995, kerft Schumacher (opnieuw) in een Benetton
het tweede kerfje in zijn kolf. De jonge Duitser
is een sensatie. Snel, gepassioneerd, professioneel
en koel. Bovendien verstaat hij de kunst problemen
aan de auto 'over te brengen' aan de technici en
monteurs.
Die eigenschappen hebben Schumacher gemaakt tot
de man die hij nu is, bij leven al een legende.
De Duitser houdt van racen en uitdagingen. Na zijn
twee wereldtitels verlaat hij Benetton en stapt
in 1996 over naar Ferrari. Voor een truck vol met
geld (jaarsalaris: 20 miljoen euro per jaar), dat
wel. Maar dat betaalt hij de 'Scuderia' na wat magere
beginjaren met even klinkende munt terug. In 2000
bezorgt Schumacher Ferrari voor het eerst sinds
1979 weer de mondiale titel.
Op Magny-Cours voltooit hij de trilogie - met een
overwinning - in stijl. "Ik vind het altijd erg
moeilijk om op zulke momenten mijn gevoelens onder
woorden te brengen", vertelt Schumacher na afloop
enigszins geëmotioneerd. "Ik had, om eerlijk te
zijn, niet gedacht dat ik hier al wereldkampioen
zou worden. Toen ik over de finish reed was de ontlading
enorm. Dit is geweldig. Ik hou van Ferrari en van
de mensen die er werken. Zij hebben dit allemaal
mogelijk gemaakt."
Schumacher blijft verder bescheiden. Hij verklaart
de prestatie van Fangio, de man met wie hij nu op
gelijke hoogte staat, hoger in te schatten dan de
zijne. "Omdat het in de jaren vijftig nog moeilijker
was om te winnen." De Argentijn had echter zoveel
macht en geld tot zijn beschikking dat hij bijna
jaarlijks de beste auto kon kopen.
Schumachers suprematie leidt - nadat hij zijn wereldtitel
op Magny-Cours veilig heeft gesteld - in de rest
van het seizoen tot een potsierlijke vertoning.
Hij geeft zijn teamgenoot Rubens Barrichello een
paar overwinnigen cadeau, wat binnen en buiten de
baan tot forse kritiek leidt. 'Hoogtepunt' vormt
het circusnummer dat de Ferrari's op het circuit
van Indianapolis opvoeren. Barrichello wint de GP
met miniem verschil, omdat Schumacher het Amerikaanse
publiek met een 'close finish' wil vermaken.
Zijn hersenspinsel valt helemaal verkeerd. Ook bij
Bernie Ecclestone, de grote baas van de Formule
1. Schumacher heeft geen boodschap aan de gespierde
taal van Ecclestone. Waarom zou hij ook? De Duitser
voelt zich niet verantwoordelijk voor het feit dat
de concurrentie mijlenver achterop ligt. "We hebben
veel bereikt, zijn in elke race gefinisht. Dat zegt
wel iets over de kwaliteiten van Ferrari", beseft
Schumacher. Ecclestone: "Maar ik verzeker u dat
er nooit meer zo'n saai seizoen zal komen."
|
|
|
|
