Op 02-02-2002 trouwen Willem-Alexander en Máxima in Amsterdam. Het burgerlijk huwelijk wordt voltrokken in de Beurs van Berlage. Burgemeester Cohen voltrekt de huwelijksplechtigheid. Hij prijst de bruid voor de snelle manier waarop zij de Nederlandse taal heeft geleerd en een plaats heeft verworven in de Nederlandse samenleving.

Vanaf dat moment mag Máxima zich Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, mevrouw van Amsberg noemen. Ter gelegenheid van het huwelijk wordt ze benoemd tot Ridder Grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Cohen wijst erop dat het nieuwe leven van Máxima als prinses niet het sprookje is dat de oppervlakkige toeschouwer er zich bij voorstelt. "Maar u hebt ervaren dat die positie u ook pijnlijke beperkingen oplegt, ook vandaag", spreekt Cohen tot Máxima. Daarmee doelt hij op de afwezigheid van haar ouders, die niet bij het huwelijk mogen zijn in verband met het verleden van vader Zorreguieta in het Videla-regime.

Dominee Carel ter Linden zegent het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima in in de Nieuwe Kerk. De dominee citeert uit een brief die Willem-Alexander aan Ter Linden stuurde. De kroonprins vraagt zich hierin af of hij Máxima "kan en mag vragen het grootste deel van haar vrije en zelfstandige leven waaraan zij zoveel waarde hecht en waaraan zij zo hard heeft gewerkt, op te geven''. "Vanaf mijn vroegste herinneringen weet ik hoeveel het koningschap vraagt. Ja, dat het een offer is, een bijna onmenselijk offer, dat ik mijn toekomstige vrouw vraag te brengen.''

Aan het einde van de dag bekrachtigen Willem-Alexander en Máxima het huwelijk nog eens op het balkon van het Paleis op de Dam. Vijftig miljoen mensen over de hele wereld kijken mee hoe het paar elkaar voor het eerst in het openbaar zoent. Vijf maal kussen ze elkaar innig terwijl duizenden oranjefans op de Amsterdamse Dam hun goedkeuring laten horen, onder naar beneden dwarrelende goudsnippers.


Lees ook:

Thema oranje
Site Bruiloft 02-02-02