"Ik vind mijn ontslag jammer, maar begrijpelijk"
Ik vind het jammer dat het Tribunaal het vertrouwen
in mijn medewerking als vriend van het Hof heeft
opgezegd. Maar ik begrijp het wel. Wij, de drie
'amici', hadden afgesproken dat ik de contacten
met de pers zou onderhouden. Het Tribunaal heeft
een pr-afdeling als buffer, maar wij niet. Toch
wilden we inzicht geven omdat het publiek mag weten
wat wij doen.
Op een gegeven moment was er een interview waarbij
er vragen kwamen waarvan ik wist dat ik er eigenlijk
niet op in moest gaan, want de nuance raakt makkelijk
weg. Als je de tekst terugkrijgt kun je nog wat
veranderen. Onvoorzichtig genoeg heb ik toch nog
een keer laten gebeuren dat de nuance weg kon raken.
Die keer kreeg ik de tekst niet terug en werd het
artikel rechtstreeks gepubliceerd. Ja, dan houdt
het op.
Ik had onder andere gezegd op welke verklaringen
ik me kon voorstellen dat de rechters zich zouden
baseren als ze Milosevic zouden veroordelen. Milosevic
trok daarop aan de bel. Hij heeft er een heel
toneelstuk over gevoerd op de zitting. Volgens
het Hof gaf die uitspraak een gezindheid in mijn
gedachten weer, ook al had ik het niet zo gezegd.
De rechters zeiden: "Als je dat bespreekt,
vind je het een reële mogelijkheid"
Je mag het wel vinden, maar je mag het niet zeggen.
Want daarmee is de perceptie van het publiek beïnvloed.
Dan kun je geen verlengstuk van de rechters meer
zijn.
Dat vond ik jammer. Maar het was ook een opluchting
en dat is het nog steeds. Want het was een zware
belasting. Ik heb er zelf geen probleem mee hoe
het is gelopen, het heeft natuurlijk mijn carrière
niet geschaad, want er was niets oneervols aan
de hand. Ik heb nog steeds een goede relatie met
de mensen van het Tribunaal. Er verandert verder
niks."
|
