"Ik heb geen spijt van mijn vertrek"
Ook al ben ik weg uit de politiek, mensen kloppen
nog steeds bij me aan met misstanden die zij aan
de kaak willen stellen. Ik geef die mensen advies
en verwijs ze door naar mijn oud-collega's in Den
Haag, in de hoop dat die het oppakken. Want nu ik
geen politicus meer ben, kan ik niet veel voor ze
doen.
Toch kriebelt het niet om terug te gaan naar
Den Haag. Ik heb geen spijt van mijn vertrek.
Als ik zie wat daar nu gebeurt, krijg ik plaatsvervangende
schaamte. Alleen maar machtsspelletjes, het is
erger dan het was onder Paars 2. Dat komt niet
alleen door de LPF, ook de VVD doet mee. Daar
zijn ze alleen met elkaar aan het schaken geweest.
Ik sprak laatst met een VVD'er die zei: "We
spreken alleen over wie er waar op de lijst mag
staan, niet over inhoud."
Ik ben van mening dat nieuwe politiek niet bestaat.
Je hebt inhoudelijke en machtspolitiek. Dat laatste
is steeds belangrijker. Paars 1 was inhoudelijk
bezig en kreeg ook veel credit. Maar er was te
weinig overeenstemming voor een tweede periode
van vier jaar. Paars 2 kabbelde door op oude thema's.
De ideeën lagen steeds verder uit elkaar,
er was geen dynamiek meer. Het ging alleen nog
om macht. En machtspolitiek waarbij het alleen
gaat om het behouden van posities, wordt afgestraft.
Ik heb al eerder gewezen op dat gevaar en gezegd
dat je naar het volk moet luisteren.
Of mijn politiek van duidelijke taal en luisteren
naar de burgers toch de beste keus was? Tja dat
is gepraat achteraf. Als het al zo is heb ik geen
zin om me op de borst te kloppen. Er wordt wel
gezegd dat mijn vertrek een breekpunt was. Eén
van de momenten die bepalend waren voor het aftreden
van Melkert. De commissie de Boer die onderzoek
heeft gedaan naar de verkiezingsnederlaag van
de PvdA heeft gezegd dat er drie bepalende momenten
waren: mijn vertrek, de moord op Pim Fortuyn,
en de verkiezingen. Ik weet niet of dat zo is.
Ach, voor de één ben je een schurk,
voor de ander een held.
|
