maandoverzicht thema's het jaar van... necrologieën soundbites taal2002
colofon zoeken intro, homepage
 
 
Het jaar van...
 
 
Rob van Gijzel
pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | volgende

  Rob van Gijzel
"Ik ben Heintje Davids niet"
"De bouw komt terug in mijn huidige werk"
"Er werd geheugenverlies geconstrueerd"
"Ik heb geen spijt van mijn vertrek"
"Ik was buitengewoon boos over de schikking"
   
   
   
   
  Door Marjanneke Slinger

Tot eind november 2001 was Rob van Gijzel door zijn inzet rond de Bijlmerenquête het bekendste Tweede-Kamerlid van de PvdA. Hij stond aan de wieg van de parlementaire enquête naar de bouwfraude, maar zijn vasthoudendheid in deze kwestie werd zijn struikelblok: lijsttrekker Ad Melkert snoerde hem de mond, waarop hij de politiek verliet. Over de bouwfraude-enquête zegt hij nu: "De verhoortechniek had beter gekund" en over de teloorgang van de traditionele politiek: "Het gaat alleen nog om machtspelletjes."

"Ik ben Heintje Davids niet"
"De fractie van de PvdA heeft gevraagd of ik weer terug wil komen. Ik zou op de nieuwe kieslijst bij de eerste tien komen. Maar ik doe het niet. Ik ben Heintje Davids niet. Er is niets veranderd. De onvrede die al bestond is gegroeid. Pim Fortuyn heeft die ontevredenheid benoemd. Hij heeft de machtspolitiek blootgelegd. De LPF doet nu overigens niks met de onvrede, die wordt alleen weer erger. Dus haakt een deel van de LPF-stemmers af. Een ander deel hopt over de traditionele partijen heen naar de SP. Die zal er ook niks mee kunnen, want die neemt geen regeringsverantwoordelijkheid. Het duurt wel vier tot acht jaar voordat mensen weer vertrouwen hebben in de traditionele politiek.

Dat vertrouwen krijgen politieke partijen weer wanneer ze helderder maken waar ze voor staan. Maar dat bewustzijn is er nog niet. Kijk naar de Partij van de Arbeid. Na de verkiezingsnederlaag is men alleen intern bezig geweest: er was een strijd om het lijsttrekkerschap tussen drie dezelfde mensen en er zijn twee notities geschreven over de partij zelf. Daar zit de samenleving niet op te wachten. Er had een lijst voor de toekomst moeten worden gemaakt met nieuwe mensen.

Als ik aan mijn dochter van zeven uitleg hoe de politiek werkt, zeg ik: "Er moeten mensen afgevaardigd zijn die namens een groep iets doen." Dat 'namens' is nu ver te zoeken. Ik hoop dat de nieuwe lijsttrekker Wouter Bos de boel los gaat krijgen en voor verandering zal zorgen. Hopelijk krijgt en neemt hij de ruimte die daarvoor nodig is. Hij heeft in ieder geval een goede uitstraling.

Mijn verwachting voor de komende verkiezingen? De PvdA zal herstel zien, dat kan ook niet anders na de slechtste uitslag ooit, dus het zal de één-na-slechtste in de historie zijn. Dus tussen de 23 en 35 zetels. Ik denk dertig. Ik zal op 22 januari zeker PvdA stemmen. Ik blijf toch een sociaal-democraat in hart en nieren. Maar na twaalf jaar Kamerlidmaatschap nog terugkomen? Nee, ik ben geen jojo. Laat mensen die niet zijn belast met een verleden de kar maar trekken.



pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | volgende