"1998 was mijn beste jaar"
Als ik op mijn carrière terugkijk, vind ik
1998 mijn beste jaar. Ik was kwartfinalist op Wimbledon
en won de toernooien van Toulouse en Rotterdam.
Voor eigen publiek het mooiste toernooi van Nederland
winnen, dat vergeet ik nooit. Ik sloot dat jaar
af als de nummer veertien op de wereldranglijst,
mijn hoogste notering ooit. Gek eigenlijk, want
het jaar daarvoor had ik helemaal geen zin meer
in tennis. Ik was weggezakt uit de top honderd en
vroeg me echt af hoe het verder moest.
Ik ben er nog niet uit wat ik in de toekomst
ga doen. Ik weet wel dat ik niet te snel zal toehappen
en dat ik alleen ergens instap als ik er echt
achter sta. Als ik het niet naar mijn zin heb,
dan functioneer ik niet. Het belangrijkste voor
mij is dat ik er voldoening uit kan halen, want
anders doe ik het niet.
Ik weet dat de tennisbond graag van mijn diensten
gebruik wil maken. Ik heb een aantal gesprekken
met ze gevoerd, maar ik ben daar nog niet uit.
Het zou een prima zaak zijn om mijn ervaring en
kennis uit het profcircuit over te brengen op
talenten, die aan het begin van hun profloopbaan
staan. Maar als ik met de KNLTB in zee ga, wil
ik het op míjn manier doen.
De muren komen thuis niet op me af, want ik heb
genoeg afleiding. Zo ben ik veel bezig op de computer
om dat allemaal te ontdekken. Nadat ik mijn afscheid
bekend had gemaakt, ben ik veel gebeld voor interviews.
Verder geef ik wat clinics en schrijf ik iedere
maand een column voor het Leidsch Dagblad. Ik
vind het erg leuk om te schrijven. Vanaf het begin
heb ik de column zelf geschreven en tot ieders
tevredenheid. Ook is het vrijwel zeker dat ik
op Wimbledon als co-commentator bij RTL 5 actief
zal zijn. Ik ga nu eerst van mijn rust genieten
en ik zie wel wat het nieuwe jaar mij gaat brengen."
|
