"Ik dacht: je hebt het wél over Elvis" "Ik hou niet van rondhangen in de jetset" "Die Elvis-mix ging echt om de eer" "Mijn doel is een mix met eeuwigheidswaarde"                   Door Fabienne Franssens

Een remix is over het algemeen nooit een creatief hoogtepunt, want je gaat met iets aan de slag van iemand anders. Je kunt er wel heel erg je stempel op drukken en ik zie ook echt mijn rol wel in die Elvis-remix, maar ik zie mijn aandeel meer als een soort katalysator. Commercieel bekeken is het een ander verhaal. Mooier wordt het echt niet. Dit soort hits zijn er zelden. Zelfs Britney Spears heeft ze niet, op dat level.

Voor mij was 2002 een heel vermoeiend jaar, een helemaal fantastisch jaar, en heel emotioneel jaar. Alles bij elkaar was het een heel intensief jaar, maar wel één met heel veel voldoening. Op het gebied van live-optredens heb ik een aantal dingen gedaan die me echt nog wel 25 jaar bijblijven, zoals de show in Tokio met 25.000 man, 's nachts, dat was echt fantastisch.

Of ik nog iets had willen doen waar ik niet aan toegekomen ben? Ja. Vakantie nemen. Ik heb eigenlijk al drie jaar geen vakantie gehad. Ik pak af en toe een ochtend of een avond, maar eigenlijk is dat niet genoeg. Dat zijn meestal van die momenten dat ik echt mijn bed niet uit kan komen. Dan ben je zó moe, dat je tijdens het mixen in slaap valt en dat je dan anderhalf uur later weer wakker wordt en denkt: ik moet echt naar huis. Dat zijn geen avondjes vrij, dat zijn echt rampscenario's waarvan ik denk: het moet nu maar.

Mijn enige doel in het leven, muzikaal gezien dan, is het maken van een nummer dat een perfecte mix is tussen dance- en popmuziek, met de eeuwigheidswaarde van Yesterday. Dat doel heb ik al vijf jaar, en daar streef ik gewoon naar. De Elvis-remix komt daarbij tot nu toe het dichtst in de buurt. Ik denk dat mensen deze track nog wel een tijdje zullen onthouden."